Feanwâlden moet antiquariaat missen: Het Vergeet-Mij-Nietje slaat haar laatste bladzijden om

Liefhebbers die graag tussen oude boeken, prenten en kaarten van Het Vergeet-Mij-Nietje rondsneupen, kunnen het er beter nog maar goed van nemen. Het antiquariaat in Feanwâlden gaat dicht. Welke dag dit zal zijn, weten eigenaren Jan en Grietje Dantuma nog niet, maar dat de winkel na bijna 25 jaar in de eindfase zit, dat is zeker.

Jan en Grietje Dantuma in hun tweedehands boekenwinkel Het Vergeet-Mij-Nietje.

Jan en Grietje Dantuma in hun tweedehands boekenwinkel Het Vergeet-Mij-Nietje.

,,Ha jim hjir wol genôch boeken?”, zegt een klant als hij het antiquariaat binnenstapt. De aanwezigen beantwoorden de vraag met een glimlach. Binnen een paar stappen ben je namelijk omsingeld door de meest uiteenlopende werken. Kaarten met oude dorpsgezichten, boeken over binnenvaart, stripboeken, plattegronden van het vroegere Fryslân; de lijst lijkt oneindig. Om orde te bewaren in het woud van papier, staan alle exemplaren strak geordend in de stellages.

Duidelijke taakverdeling

,,Ik skat sa’n twa miljoen kaarten en sechstichtûzen boeken. De kolleksje is nei ferrin fan jierren gâns útwreide”, zegt Jan Dantuma (62). Hij neemt plaats in het tuinhuisje achter de winkel, die onderdeel vormt van het pand waarin hij en zijn vrouw Grietje (62) wonen. Hier zit hij graag zijn geliefde kaarten te sorteren. ,,Grietje hâldt har benammen dwaande mei de klanten, en ik ûntfermje my oer it kategorisearjen fan de boeken en kaarten. Ik wurkje leaver efter de skermen.”

Een goedwerkende formule, zo is gebleken, want het stel houdt de winkel in Feanwâlden al bijna 25 jaar draaiende. Eigenlijk nog langer, want in 1993, toen ze nog in Driezum woonden, schreven ze hun zaak in bij de Kamer van Koophandel. Wat jaren later pakten ze de boeken in. Nimmer had Het Vergeet-Mij-Nietje een gebrek aan klanten.

,,Te min klandyzje is dan ek net de reden dat wy ophâlde”, legt Grietje uit. ,,Men is op dizze manier slim bûn oan de winkel. Wy wolle graach wat frijheid werom. Fjouwer jier lyn begûn it idee om it te ferkeapjen. Wy hopen dat der ynteresse wie om de saak oer te nimmen. Boekwinkel Van der Velde hat bygelyks wol del west om te sjen, mar seach der dochs fanôf. Aanst sil it gjin antikwariaat mear wêze. De keaper docht der wat oars mei. Wat dat is, hâlde wy noch efkes foar ús. Hooplik kinne wy der oant april yn bliuwe. Dan bestiet de winkel 25 jier”, zegt de eigenaresse. ,,Dêrnei nimme wy de printbriefkaarten mei nei it folgjende adres. Dêr ferkeapje wy noch wol fia ynternet, en klanten kinne delkomme op ôfspraak. Sa gie it ek mei koroana, en dat befoel ús eins wol”, vult Jan aan.

Internationale beurzen

Jan en Grietje kopen de prentbriefkaarten van particulieren, via markten en collega’s. Verkopen doen ze behalve in de winkel en via internet, ook op beurzen. Daar komt de helft van de omzet vandaan. Zo’n 25 keer per jaar stappen ze hun volgepakte auto in, vertelt Jan. ,,Ein augustus geane wy bygelyks nei in beurs yn Switserlân. En ek yn Frankryk, Ingelân en Dútslân hawwe wy dy besocht. As wy wat hawwe dat bygelyks yn Ingelân populêr is, dan lizze wy dat apart foar dy beurs dêre.”

Ondanks dat de eigenaren de winkel sluiten, gingen ze er altijd met veel plezier aan de slag. Vooral het sociale aspect dat dit leven met zich meebrengt, bezorgt hen veel geluk. ,,Men makket faak efkes in praatsje mei elkoar, bygelyks as minsken út it doarp in kaartsje keapje. Hâldst elkoar op de hichte fan elkoars libben. Mar faak genôch litte wy harren gewoan lekker sneupe. ‘Even strune? Bêst!’, rop ik dan fan efter de kompjûter”, vertelt Grietje. Veel klanten zijn inmiddels op de hoogte van de verhuisplannen van de twee. ,,Dêr bale sy fan, ja. ‘Sûnde, mar begryplik’, sizze hja dan.”

Krat met Suske en Wiskes

Een van hen is de man die eerder met gevoel voor ironie vroeg of er genoeg boeken waren. De zestigjarige Doede van Kammen uit De Westereen. ,,Us mem sit yn de Talma Hoeve. Ik ryd hjir faak lâns, en hjoed tocht ik, ik sil der no dochs echt wer ris hinne”, vertelt Van Kammen. ,,Ek om’t ik hearde dat dizze winkel ferdwynt. Skande fansels. Yn in antikwariaat kin it goed wêze dat 95 prosint fan de ûnderwerpen dy net ynteressearret, mar de kâns is grut datsto tsjin wat nijs oanrinst wat wol dyn oandacht pakt. Sa ferbredest dyn kennis.”

Van Kammen zelf is op jacht naar Suske en Wiske-strips. En met succes. ,,Ik ha hjir niis earste ferzjes lizzen sjoen, dy wol ik graach hawwe. Skitterjend dy Belgyske humor.” Dan, tegen Jan en Grietje: ,,Ik gean nei hûs om te sjen hokker edysjes oft ik al lizzen ha. Ik kom wol in kear werom om se mei kratten op te heljen. Noch iepen oant april, dochs?”