Frije tiders: Al wandelend krijgen Joyce Westerink en José de Jaeger weer ruimte in hun hoofd

Wat doe jij in je vrije tijd? Leef je je uit op het sportveld, laad je je op door een boek te lezen, doe je vrijwilligerswerk of verlies je je graag in een fantastisch breipatroon? Of vind je het juist lastig om je vrije tijd in te vullen? Laat je dan vooral inspireren door anderen. Vandaag: Joyce Westerink en José de Jaeger.

Weer of geen weer, iedere dag trekken Joyce Westerink en José de Jaeger de wandelschoenen aan.

Weer of geen weer, iedere dag trekken Joyce Westerink en José de Jaeger de wandelschoenen aan. Foto: Marchje Andringa

Weer of geen weer, iedere dag trekken Joyce Westerink en José de Jaeger de wandelschoenen aan om alleen of samen een wandeling met hond Lupi te maken. Lupi is vernoemd naar Canis lupus, de Latijnse naam voor wolf. ,,Vind je niet dat ze daar op lijkt?”

Lees ook: Frije tiders: De Engelse schapen van Pieter Jan Visser voelen zich thuis in de Wâlden

Vandaag wandelen ze op landgoed Staniastate bij Oentsjerk. ,,We kregen zonet nog een hagelbuitje op onze kop!” Toen Joyce anderhalf geleden vanuit Apeldoorn bij José in Snakkerburen kwam wonen, miste ze de bossen. ,,Het was hier zo open met al die weilanden.” Al snel exploreerde ze Fryslân op mooie wandelpaden. ,,Oranjewoud is echt prachtig!”

Grensroutewandeling

José wandelde vrolijk mee. ,,Thuis in Breda deed mijn moeder vaak een grensroutewandeling met vriendinnen. Ik ging ook vaak mee.” Inmiddels waardeert Joyce het Friese open landschap ook. ,,Heerlijk die wind door je haren, je laat alles los.” Tijdens de wandelingen hebben ze de mooiste gesprekken. ,,Thuis nemen we daar toch vaak de tijd niet voor.”

Lees ook: Frije tiders: Bloemen vertellen hun eigen verhaal

Sinds corona bezoekt Joyce met Lupi haar leerlingen van het speciaal voortgezet onderwijs thuis. ,,Ze vinden het geweldig om tijdens het wandelen even bij te praten.” José, die in Natuurmuseum Fryslân werkt, coacht inmiddels ook al wandelend met Lupi haar stagiaires.

Rugzakken op en stappen maar

Afgelopen zomer wandelden Joyce en José nog een groot gedeelte van het Pieterpad, ,,van Pieterburen naar Groesbeek, iedere dag zo’n 25 kilometer”. Rugzakken op en stappen maar. ,,We hadden een tent achterop, maar ook hondenbrokjes voor een week, en een matje voor Lupi.”

We hadden een tent achterop, maar ook hondenbrokjes voor een week, en een matje voor Lupi

Liep Lupi de eerste dagen nog vrolijk voor hun uit, de laatste dagen van hun tocht sleepte ze zich moeizaam voort. Was het teveel? José glimlacht. ,,Aan het eind van de tocht hadden Lupi en ik beide een zeer pootje.” Gelukkig haalde de moeder van José Lupi snel op. ,,Bij haar thuis kon ze heerlijk bijtanken.”

Lees ook: Frije tiders: Het modelspoor zorgt ook voor vergezichten