Handbiker IJsbrandus van Popta uit Nijland fietste 434 kilometer langs 54 kerken: ‘Fietsen is gezond voor het lichaam en geest, ik haal er veel voldoening uit’

IJsbrandus van Popta (24) uit Nijland stuurt behendig zijn handbike het bochtje om, de kerk in van Goingarijp. Op het gangpad tussen de banken neemt hij het interieur van het gebouw uit 1770 in zich op. Buiten bij de poort prijkt zijn foto op een klapbord, als welkom, want zijn komst is bekend. Van Popta fietste deze zomer namelijk in vier etappes langs alle 54 gebouwen van stichting Alde Fryske Tsjerken. Afgelopen zaterdag en zondag bekeek hij de laatste elf op zijn routelijst. Eindkilometerstand: 434.

IJsbrandus van Popta op zijn handbike. Hij fietste deze zomer langs 54 Friese kerken.

IJsbrandus van Popta op zijn handbike. Hij fietste deze zomer langs 54 Friese kerken. Foto: Simon Bleeker

Het handbiken ontdekte de Nijlander zo’n zes jaar geleden. Twee jaar terug gaf hij zich op voor de fietselfstedentocht. Toen het nog onzeker was of de editie van dit jaar kon doorgaan, kwam hij met zijn vader Taeke van Popta (die organist is en in het stichtingsbestuur van Alde Fryske Tsjerken zit) op het idee van een andere sportieve uitdaging: per handbike alle kerken bezoeken. ,,Ik vind kerkgebouwen mooi, ook op vakantie bezochten we altijd kerken.”

Spina bifida

Van Popta, die geboren is met een open rug (spina bifida) is rolstoelgebonden. ,,Tot mijn twaalfde kon ik nog lopen, maar in de groeispurt groeiden de spieren en zenuwen niet mee.” Hij heeft altijd al veel gesport en deed onder andere aan rolstoelbasketbal. Tussen de kerkentocht door fietste de Nijlander, die doordeweeks op een taxicentrale werkt, alsnog ook de alternatieve fietselfstedentocht die deelnemers deze zomer met een app kunnen rijden. ,,Fietsen is gezond voor het lichaam en geest, ik haal er veel voldoening uit.”

In Goingarijp wachten Cornelis en Geertje Mollema, van de plaatselijke kerkcommissie, Van Popta op met een cake. Ze vertellen hem onder andere over de gebrandschilderde ramen, de klokkenstoel die gerestaureerd is en de hoognodige aanstaande restauratie van het uurwerk, dat elektrisch wordt.

Sportieve uitdaging

De Nijlander kreeg de afgelopen periode wel eens de vraag of er een sponsoractie aan zijn tocht gekoppeld is, maar dat is niet het geval. Hij fietst voor zijn plezier. ,,Het is een sportieve uitdaging voor mijzelf. Maar het is natuurlijk een mooie manier om aandacht voor de kerken te krijgen. En ik wil ook laten zien dat iemand met een beperking dit ook kan.”

De eerdere etappes van de tocht, die in juni begon, verliepen goed. ,,Op een paar kleine ongemakken en fietspech na.’’ Zaterdag fietste hij zestig kilometer en gisteren stonden de laatste zestig kilometer op de planning. Zijn ouders reden achter hem aan met broodjes en drinken. Overnachten deed hij afgelopen weekeinde in een hotel in Drachten, maar eerder sliep hij in de kerk van Oostrum. ,,Ik heb geen oog dichtgedaan door de klokken, maar het was een bijzondere ervaring.”

Hij kreeg veel leuke reacties onderweg en gaf meerdere interviews. ,,Ik dacht: ik ga gewoon fietsen, maar dat er zoveel aandacht voor zou komen, dat had ik niet gedacht. De ontvangst was ook overal goed, fantastisch.”