Zalen Schaaf in de Leeuwarder Breedstraat/

Opinie: Uit de keuze om Zalen Schaaf te sluiten wordt duidelijk: het culturele besef is volledig uit Leeuwarden verdwenen

Zalen Schaaf in de Leeuwarder Breedstraat/ Geert Veldstra

Dat Zalen Schaaf in Leeuwarden in zijn huidige vorm gesloten wordt is een historische blunder van afschrikwekkend formaat. Slechts drie jaar na Culturele Hoofdstad is het elan en het cultureel besef uit de stad verdwenen.

Ik zal hier de twee hoofdargumenten vóór sluiting van Zalen Schaaf bespreken.

Argument één van de gemeenteraad Leeuwarden is: „Dat men de buurt tegemoet wil komen“ (D66 en CDA). Dat is bizar. Je kiest ervoor naast of tegenover een 224 jaar oud theater/poppodium te gaan wonen en stoort je dan aan theaterbezoekers? In andere woorden: je gaat naast een kerk wonen en stoort je aan het klokgelui. Of je gaat naast een snelweg wonen en klaagt over de auto’s. En staat dat handjevol klagende bewoners eigenlijk wel in verhouding tot de duizenden mensen die van Zalen Schaaf genieten?

Culturele infra?

Het tweede argument vóór het einde van Schaaf is, en ik citeer CDA-raadslid Abel Reitsma: ,,Een theater erbij in de stad tast de bestaande culturele infra aan (stadsschouwburg De Harmonie en Neushoorn, red) en deze optie werd ook door de buurt gezien als de minste”.

Infra, is dat een woord? Theater erbij? Dan zouden de Neushoorn en De Harmonie minsten 225 jaar oud moeten zijn, want Zalen Schaaf was er al veel eerder. Schaaf is het eerste theater; de rest kwam later.

Maar waar ik echt diep geschokt over ben, is de uitspraak van voornoemde Reitsma: „Het is kiezen uit twee kwaden (Zalen Schaaf en de nieuwe bestemming Agora, sic) en dit is de minst erge”. Twee ‘kwaden’..

En daar wordt voor mij een grens overschreden. Want dit ‘kwaad’ betreft muziek, dans, toneel, theater en bingo. Oftewel, het grote cultureel-sociale middenveld van Leeuwarden voor mensen met een kleine beurs. Culturele bijeenkomsten in een zaal met geschiedenis (en toekomst!) waar de historische context een meerwaarde toevoegt aan de cultuurbeleving. Schaafbezoekers gaan niet naar poppodium Neushoorn of theater De Harmonie.


Maar: cultuur is dus Het Kwaad. Muziek is het kwaad, de geplande muziekschool is het kwaad. De dansschool Saco Velt is het kwaad. De popconcerten met doventolken zijn het kwaad. De bijeenkomsten voor eenzame ouderen zijn het kwaad.
Ik heb Reitsma gevraagd of hij zijn excuses wilde aanbieden aan de hele culturele sector. Volgens hem zijn de initiatiefnemers van plan Agora blij en dus ziet het CDA-raadslid het nut van een excuus niet.

Huilende artiestenziel

Mijn artiestenziel huilt en kermt bij zulke teksten want er zit een vreselijke gedachte en houding achter. De gedachte: je kunt ook een dvd opzetten. En dat in een stad die drie jaar geleden nog de titel Culturele Hoofdstad droeg. Waar is het elan gebleven? Waar het cultureel besef?

We stevenen af op een enorme verschraling wat betreft cultuur, empathie en compassie. We gaan naar een samenleving waar de ziel uit wordt gehaald, een bloedeloos langs elkaar heen leven waarin de gebroeders Van Rossum gelijk krijgen wat hun mening over Leeuwarden betreft.

Ik word hier enorm verdrietig van. Nee, het is meer dan dat: ik ben ‚des duivels’.

Inez Timmer is theatermaakster