Iedereen is welkom in het sociale hart van Easterlittens. 'Van jong tot oud, van boer tot directeur: iedereen komt hier langs voor een hapje of een drankje' | Serie: Het dorpscafé

Het zou er al sinds 1511 staan, het historische pand midden op een pleintje in Easterlittens waarin Herbergh Het Wapen van Friesland gevestigd is. Alhoewel er sinds die tijd zeker wat veranderd is, proberen eigenaren Karin Hofma en Jasper Buddelmeijer, zoveel mogelijk de sfeer van de voorgaande eeuwen vast te houden.

Karin Hofma en Jasper Buddelmeijer baten al twintig jaar dorpscafé Het Wapen van Friesland in Easterlittens uit.

Karin Hofma en Jasper Buddelmeijer baten al twintig jaar dorpscafé Het Wapen van Friesland in Easterlittens uit. Foto: Jaap Schaaf

,,De vorige eigenaren zaten hier vijfendertig jaar lang. Toen wij hier kwamen hebben we vrijwel niks veranderd, we wilden zoveel mogelijk behouden en gooien ook niks weg,” vertelt Hofma, die het de café nu twintig jaar uitbaat met Buddelmeijer. Waar het karakteristieke pand van buiten indrukwekkend en groot is, is het binnen knus en gemoedelijk. Het interieur is in bruin caféstijl en staat vol met bijzondere stukken, waarachter vaak een bijzonder verhaal of geschiedenis schuilt.

Zo is er een wandschildering te zien van het dorp, gemaakt door schilder Hendrik Giesing. Het is van vlak na de oorlog en geeft het achttiende-eeuws dorpsgezicht van Easterlittens weer. Maar ook modernere fenomenen springen in het oog, zoals een uitgestalde sneeuwbol van Easterlittens, die Karin ooit maakte. ,,Gasten vonden dat zo leuk, dat ze nu regelmatig van heinde en ver een sneeuwbol voor me meenemen.” Op een oude draagbalk staan er inmiddels zo’n vierhonderd uitgestald. ,,We willen echt een huiskamersfeer neerzetten, waar iedereen zich prettig voelt”, vat Hofma het gecreëerde gevoel samen.

Geen ervaring

Afkomstig uit Apeldoorn en zonder een greintje ervaring in de horeca, werd het tweetal verliefd op het bijzondere pand, de Greidhoeke en het dorpsleven. Hofma, geboren in Heerenveen, wilde graag terug naar Fryslân en de familie die hier nog woonde. Bovendien waren ze beiden toe aan een nieuwe wending in hun leven. De dorpelingen namen hen destijds als nieuwe kroegbazen meteen op in de gemeenschap. ,,Mensen zijn heel blij dat het pand er nog is en de functie als kroeg behouden blijft.” Eigenlijk liep het vanaf begin af aan goed. ,,De oude gasten bleven en daarnaast waren mensen uit het dorp natuurlijk nieuwsgierig naar de nieuwe uitbaters.”

De stap naar het Friese platteland heeft dus goed uitgepakt; ze kunnen samen ook prima rondkomen van de zaak. Dit komt met name omdat ze inmiddels ook een eetcafé zijn, waar verschillende gerechten uit de Hollandse pot worden klaargemaakt. Dat doet Buddelmeijer met lokale ingrediënten. De maaltijden vinden gretig aftrek bij zowel mensen in het dorp, als daarbuiten.

,,In eerste instantie was het alleen een kroeg. Maar op een zaterdagmiddag waren we aan het koken voor onszelf terwijl er vaste gasten binnen zaten. Die vonden het ook erg lekker ruiken. Zo is de daghap ontstaan en hebben we het aantal gerechten verder uitgebreid. Het was helemaal niet de bedoeling een eetcafé te zijn. Dat is eigenlijk de schuld van de gasten geweest”, grapt Hofma.

De kaart biedt voor ieder wat wils, volgens het stel. ,,Sommigen gaan voor een snelle hap, omdat ze geen zin hebben om te koken. Voor de ander is het echt uitgebreid uit eten gaan”, vertelt Hofma.

Kroegverhalen

Een authentiek dorpscafé willen ze zichzelf niet meer noemen. ,,Er is veel veranderd, ook in de afgelopen twintig jaar. Er mag niet meer gerookt worden in cafés, er komen veel meer mensen uit het westen in het dorp wonen en een gedeelte van de inwoners gaat niet meer naar het café. Je ziet dat bijvoorbeeld jongeren hier vaak eerder naar keten of schuurfeesten gaan. De overdracht naar de volgende generatie lijkt er minder te zijn.”

Toch is Het Wapen van Friesland een centrale ontmoetingsplek in het dorp. ,,Van jong tot oud, van boer tot directeur, iedereen komt hier en zit gezellig door elkaar,” zegt Hofma. Ze hebben al zoveel meegemaakt in de afgelopen twintig jaar. ,,Ik zou al die kroegverhalen echt eens op moeten schrijven”, verzucht ze. Een hoogtepunt vond plaats in 2008, toen de Littense Jochum Bouma de PC won en een week later het behalen van de Freule ook in het café werd gevierd. Er waren dus twee kaatsbokalen op het biljart te bewonderen. ,,Dat was geweldig, zoiets gebeurd maar één keer.”

Toen door de coronamaatregelen de deuren dicht moesten was dat lastig. Maar door een afhaalmogelijkheid en de grote steun vanuit het dorp zijn de uitbaters de tijd goed doorgekomen. Hofma: ,,Hoe betrokken mensen uit het dorp zijn geweest is ongelofelijk. We hebben ons zo gesteund gevoeld. Ik ben momenteel aan het nadenken hoe ik de mensen hiervoor wil bedanken.”

Een grapje of een serieus gesprek

Daar halen ze dan ook de meeste voldoening uit, het contact met de gasten. ,,De omgang met mensen is het mooiste deel van het werk”, vindt Buddelmeijer. ,,Met de ene maak je altijd een grapje, met de ander heb je serieuze gesprekken. Mensen vertellen veel aan je, dat is wel heel bijzonder”, voegt Hofma toe. ,,Natuurlijk is het keihard werken, maar als je dan samen op maandag buiten een kopje koffie drinkt, terwijl een ander al vroeg op kantoor zit, ervaar je wel veel vrijheid. Daar kunnen we echt van genieten. Als het je eigen bedrijf is, zie je het misschien ook minder als echt werk. Ik denk dat dat ook nodig is, anders hou je het niet vol.”

In deze zomerserie brengt het Friesch Dagblad de verhalen achter de gevel van het dorpscafé in Fryslân. Alle afleveringen zijn te lezen op de website.