Jacob haalde Annie met lange brieven terug naar Fryslân

Beiden uit de Trynwâlden, kenden Annie (87) en Jacob (89) Rijpma uit Oentsjerk elkaar eigenlijk al hun hele leven. Maar het was niet direct aan tussen de twee. ,,De aanhouder wint.” Morgen zijn ze 65 jaar getrouwd.

Annie (87) en Jacob (89) Rijpma uit Oentsjerk kennen elkaar eigenlijk al hun hele leven en zijn morgen 65 jaar getrouwd.

Annie (87) en Jacob (89) Rijpma uit Oentsjerk kennen elkaar eigenlijk al hun hele leven en zijn morgen 65 jaar getrouwd. Foto: Marcel van Kammen

Ze kwamen uit dezelfde omgeving. Annie uit Gytsjerk en Jacob uit Mûnein gingen naar dezelfde kerk en speelden zelfs in hetzelfde korfbalteam in Oentsjerk. Jacob, ook wel Jappie genoemd „om’t ik net sa grut bin”, was er daarom wel uit. Annie was het meisje voor hem. ,,Dan gie ik nei hûs en dan fytste hy efter my oan. ‘Wolst ek in ijsko hawwe?’ Rôp hy dan nei my”, vertelt Annie. ,,Ik besocht har om te keapjen”, grapt Jacob.

Brieven

Om wat extra geld in het laatje te brengen, verliet Annie echter al op zestienjarige leeftijd deze vertrouwde omgeving om als serveerster te werken in een hotel in het Noord-Hollandse Bergen. Daarna belandde ze als verpleegster in Alkmaar. Gedurende deze periode schreef Jacob haar lange brieven. Met succes.

,,Jappie hat my wer hjirhinne praat en skreaun. Hy hat it de hiele perioade folhâlden. De aanhouder wint. Ik haw earst wol wat ûnwennich west nei myn collega’s en freondinnen. Mar op in stuit krijst dan bern en hast wer in hiel oar libben.”

Jacob ging vanaf zijn negentiende aan de slag als veekoopman en wilde aanvankelijk emigreren naar Amerika, ,,mar ús heit woe my net kwyt”. Hij ging toen achtereenvolgens aan het werk in Schagen, Groningen en Leeuwarden. ,,It wie in drok bestean, en ik ha in protte kunde opdien. It is in hiel moai fak. Wy binne sa op in soad plakken west.”

Het stel bleef echter altijd wonen in de Trynwâlden: eerst in Ryptsjerk en later in Gytsjerk en Oentsjerk. De vakanties gingen het liefst wel naar verre gebieden. ,,Israël, Amerika, Indonesië, wy ha wol wat fan ’e wrâld sjoen. Wy wenje op ússels en binne noch yn goede sûnens, mar dat soarte fan fiere reizen slagget ús spitigernôch net mear.”

Feest

Ze kijken vol humor en vrolijkheid terug op een mooi leven samen. ,,It is yn it begjin ek wol ris út west, doe haw ik wolris in oare freon hân. Mar doe tocht ik al gau: nee, Jappie, dat is him dochs. Hy is sa fertroud en earlik”, zegt Annie. ,,Mar wy hawwe ek wolris spul hear”, vertelt Jacob. ,,Dan gean ik even fuort en kom ik letter werom en sis ik: it is wer oer, hear. Moatst inoar wat romte jaan en goed foar elkoar soarchje, fansels.”

De kinderen komen morgen koffie drinken en daarna staat er een feestelijke verrassingsactiviteit op het programma, geregeld door de kinderen. ,,Ast âld bist, hast net folle mear te sizzen. Dan wurdt der foar jo tocht en regelt”, lacht Jacob.

Het stel heeft een goede band met de kinderen en kleinkinderen; ze komen regelmatig bij elkaar over de vloer. ,,Wy hâlde wol fan in feestje”, zegt Annie. Jacob houdt van biljarten en in de zomers kijkt hij naar het kaatsen; ,,de moaiste sport van Fryslân”. Ook gaan ze graag met de auto naar Bakkeveen, dan lopen ze daar een paar kilometer en genieten ze van de omgeving. ,,Mei nei ôfrin in ijsko fansels.”