Van crisis naar crisis: de moeilijke afwegingen van jeugdbeschermers. 'Ouders zitten vaak niet op ons te wachten. We krijgen heel veel naar ons hoofd'

Het is code zwart in de jeugdzorg. Dat is al maanden de boodschap bij stakingen en bij Tweede Kamerdebatten. Oplossingen zijn vooralsnog onvoldoende in zicht om de omgevallen sector weer overeind te helpen, ervaren jeugdbeschermers. Waar krijgt een jeugdbeschermer allemaal mee te maken? Het Friesch Dagblad loopt een dag mee met Evelyn en Froukje van Regiecentrum Bescherming en Veiligheid in Fryslân.

Jeugdbeschermers voerden eind november actie voor het Tweede Kamergebouw.

Jeugdbeschermers voerden eind november actie voor het Tweede Kamergebouw. Foto: ANP

’s Ochtends vroeg stromen de eerste appjes al binnen van jongeren, ouders en pleeg- of gezinsouders, nog voor de eerste vergadering. Daarna volgen telefoontjes van de gedragswetenschapper en de jurist. Dan nog een bespreking. ’s Middags een huisbezoek en vervolgens door naar een gesprek over een andere zaak. Tussendoor blijft de telefoon gaan. Een crisisgeval – een jongere die per direct onderdak nodig heeft, dat gaat voor. Dan ’s avonds nog maar op alle mails reageren. En de administratie, dat moet ook nog.

Nieuws

menu