Lieuwe (8) in het zonnetje na reddingsactie van beppe

,,Rustig maar beppe, ik blijf telkens bij jou. Zal ik 112 bellen?” De achtjarige Lieuwe Duinstra twijfelde geen moment toen hij zijn beppe, na een hoop kabaal onderaan de trap aantrof. Het was maandag 23 december en oma Riemie Duinstra paste op hem.

Kinderburgemeester Marije Adema geeft een cadeau aan de achtjarige Lieuwe Duinstra die gisteren op het gemeentehuis in Dokkum in het zonnetje werd gezet.

Kinderburgemeester Marije Adema geeft een cadeau aan de achtjarige Lieuwe Duinstra die gisteren op het gemeentehuis in Dokkum in het zonnetje werd gezet. Foto: Jan Spoelstra

Lieuwe wist precies wat hij moest doen. Hij belde 112, gaf het adres door, steunde zijn beppe en begeleidde het ambulancepersoneel naar de plek waar ze lag.

Zijn kordate optreden was geen overbodige luxe. Want later bleek dat beppe Riemie scheurtjes had in de nek- en rugspieren en meerdere ribben had gekneusd. Ze moest direct naar het ziekenhuis. Aan de keukentafel in zijn huis in Holwerd, herinnert Lieuwe zich het ritje met de ambulance naar het ziekenhuis in Leeuwarden nog goed. ,,Ik mocht voorin zitten of bij beppe blijven. Maar ik vond het fijner om bij beppe te blijven. Een meneer stelde allemaal vragen aan haar. Daar kon ze gelukkig wel antwoord op geven.”

‘Mijn held’

Riemie moest na onderzoek een weekje in het ziekenhuis blijven en daarna drie weken lang revalideren in Dokkum. Voor haar is het duidelijk: ,,Zonder Lieuwe was ik er niet meer geweest. Hij is mijn redder, mijn held.” Haar stem slaat even over als ze het zegt. Omdat ze zijn handelen zo bijzonder vindt, voor een mannetje van acht jaar oud, deelde ze haar verhaal met de burgemeester van Noardeast-Fryslân Johannes Kramer.

Daar sloeg de burgemeester op aan. Vorige week lag er daarom zomaar een brief van burgemeester Kramer op de deurmat, gericht aan Lieuwe Duinstra. Of hij langs wilde komen op het gemeentehuis. Dat wilde hij wel.

Gisteren was het zover. In de burgemeesterskamer werden Lieuwe, zijn zus Douwina, hun ouders en beppe ontvangen. ,,Ik fyn it hiel bysûnder datsto sa moedich optreden hast”, sprak Kramer hem toe. Lieuwe vond het eigenlijk heel gewoon wat hij gedaan had. En dat vond Kramer nou precies passen bij een held. ,,Wat bysûnders dwaan, en dat hiel gewoan fine. Wat fanwegen syn namme ek wer net sa ferwûnderlik is. Want Lieuwe betsjut ‘rêder fan it folk’. Hy docht syn namme eare oan.” Kinderburgemeester Marije Adema vond het vooral heel knap.

Zonder Lieuwe was ik er niet meer geweest. Hij is mijn redder, mijn held

Ouders Sijbe Lieuwe en Hennie Duinstra sloegen al die aandacht wat onwennig gade. Maar trots zijn ze natuurlijk op hem. ,,Natuurlijk denk je: wat was er gebeurd als Lieuwe er niet geweest was?”, zegt Sijbe Lieuwe. ,,Mijn moeder woont alleen. We komen er vaak, maar niet elke dag. Ze had daar langer dan een dag kunnen liggen voor het ontdekt was.”

Wat vooral indruk maakte, is dat Lieuwe zo rustig bleef. Moeder Hennie: ,,Oma hoefde niet na te denken, alles werd voor haar geregeld. De telefoon ontgrendeld, 112 gebeld. Hij bleef heel kalm.” Maar of werken op de ambulance dan misschien iets voor hem is, betwijfelt Lieuwe. ,,Liever word ik profvoetballer. Bij Ajax, en als dat niet lukt bij Cambuur.”

Nieuws

menu