140 motorrijders brengen bij verpleeghuis Ikenhiem in Beetsterzwaag een groet aan kameraad Willem Hof, die door een hersenbloeding is getroffen

Motorrijden was de grootste liefhebberij van Willem Hof (59), die altijd lid is geweest van motorclub Red Devils. Maar de hersenbloeding die hij vlak voor de coronapandemie kreeg, veranderde zijn leven voorgoed.

 Willem Hof krijgt bezoek van motorvrienden in verpleeghuis Ikenhiem.

Willem Hof krijgt bezoek van motorvrienden in verpleeghuis Ikenhiem. Foto: Jilmer Postma

Na maanden van revalideren woont de uit Nij Beets afkomstige motorfanaat nu in het verpleeghuis Ikenhiem in Beetsterzwaag. ,,Het heeft wel impact als je middenin het motorwereldje stond, waar we elkaar elk weekend opzoeken, en dat ineens niet meer kunt”, zegt Christina Zeilstra, die behalve welzijnscoördinator bij zorgkoepel ZuidOostZorg ook zelf een fervent motorrijder is en Willem kent uit het ‘wereldje’.

Alles wat met motorrijden heeft te maken, viel na die hersenbloeding voor hem weg. Samen met haar collega’s van ZuidOostZorg besloot ze een motortreffen voor Willem te organiseren. ,,En zo hebben we negen motorclubs uitgenodigd. We hadden nog veel meer mensen op de been kunnen krijgen, maar vanwege corona en Willems ziektebeeld moet je het wat klein houden. Het is al groter geworden dan we dachten.”

Gebak en Friese vlaggetjes

Een stuk of 140 motorrijders uit alle uithoeken van Fryslân - van Oosterwolde tot Harlingen en De Westereen - kwamen afgelopen zaterdagmiddag langs bij Willem in Ikenhiem, in groepjes verdeeld over zeven tijdsblokken van een half uur. Het treffen werd muzikaal omlijst door de band Junkyard Dogs. ,,Die komen we ook altijd tegen bij motorfeestjes. Zij traden belangeloos op, net als de technicus Jacob. Dat heeft ons alleen wat gebak en Friese vlaggetjes gekost.”

Voor Willem is het een prachtige dag. ,,Hij is laaiend enthousiast, maar zegt ook dat het een afscheid is van het leven dat hij heeft gehad.” Het organiseren van zo’n motortreffen past bij wat Zijlstra als welzijnswerker aan bewoners wil bieden. ,,Het draait in ons werk om levensplezier. Vanuit die gedachte kijken we naar wie je bent geweest vóór je ziek-zijn en hoe je in het leven stond. Dat kan net zo goed iets met motorrijden zijn als met kantklossen.”

Maar ook is het treffen een symbolisch gebaar naar de bezoekers: ,,Voor hen is de stap naar het verpleeghuis heel groot. Het is onze hoop dat mensen makkelijker de stap zullen nemen om even bij iemand als Willem langs te gaan.”