Oldeholtpade behield café De Rustende Jager met hulp van de kerk | Serie: Het dorpscafé

De familie Van der Meer stond generaties lang aan het roer van café De Rustende Jager in Oldeholtpade. Toen de familie het café zes jaar geleden te koop zette, dreigde het dorp opnieuw een café te verliezen. Café Wever sloot al in 2018 de deuren, De Rustende Jager wachtte hetzelfde lot. Tot de kerk ingreep.

Sinds de horeca weer open mag, is het vijf avonden per week druk in Café De Rustende Jager in Oldeholtpade.

Sinds de horeca weer open mag, is het vijf avonden per week druk in Café De Rustende Jager in Oldeholtpade. Foto: Rens Hooyenga

De Protestantse Gemeente Ter Holten kocht het café en liet het 150 jaar oude pand verbouwen. Het zelf uitbaten was geen optie. Er werd gezocht naar een echtpaar dat het café weer de allure van vroeger terug kon geven. In Oldeholtpade waren ze er al snel uit. Marcel en Marja Kasmarek uit Wolvega moesten het doen.

Marcel, toen chefkok bij restaurant Hof van de Koning in Heerenveen, had wel eens gedroomd van een eigen horecazaak. Hij kwam geregeld bij de familie Van der Meer in het café voor een buffet of om zelf te biljarten. Marja is een echte Oldeholtpadiger.

Pachtconstructie

Marcels wens om zelf een zaak te starten, bleek onhaalbaar. ,,Ik had het geld niet om dat voor elkaar te krijgen.” Toen er ineens een pachtconstructie kwam via de kerk, werd die droom wel reëel. Met de kerk werden heldere afspraken gemaakt over de voorwaarden. Ook stelde de kerk zich betrokken op door tijdens corona minder huur te vragen en het bedrag aan te passen op de lagere omzet.

Voor Marja was de overstap naar het café groot. Ze had nog nooit in de horeca gewerkt.. ,,We moesten ons huis in Wolvega te koop zetten en met onze twee dochters boven het café gaan wonen. Een spannende stap, maar we gingen ervoor.”

Marcel nam zijn ervaring als chefkok mee. De zaak begon als café, ook omdat de vergunningen voor het restaurant nog niet rond waren, maar het bloed kroop waar het niet gaan kon. ,,Mensen vroegen wanneer de keuken openging. We begonnen met een A4’tje met een paar gerechten erop en deelden dat in het dorp uit”, vertelt Marja. Het liep meteen. ,,Marcel kookte op ons eigen fornuis. Een huis-, tuin- en keukensetje.” Al snel werd er een nieuwe professionele keuken in het café gebouwd. Achter kwam een zaal waar ook de kerk regelmatig gebruik van maakt.

Afhaal

Ook in de lockdown zaten ze niet stil. Marja stelde afhaal voor en het liep als een trein. ,,Sinds de horeca weer open mag, is het drukker dan ooit”, zegt Marcel, ,,met een piek in het weekeinde met zo’n 150-200 gasten in totaal.” Oldeholtpade telt ruim duizend zielen, maar de behoefte aan een restaurant is er. Campinggasten weten het café ook te vinden. ,,Maar we krijgen ook klanten uit de omgeving: van Noordwolde tot Heerenveen”, zegt Marcel.

Dochter Naomi zegde haar baan in de supermarkt op en maakt deel uit van het team. Waar Marcel in de keuken staat, doen Naomi en Marja de bediening en de bar. ,,En we hebben leerling-koks in de keuken.” Personeelszorgen zijn er ook. ,,We hebben eigenlijk nog iemand erbij nodig in de bediening”, vertelt Marja. ,,Maar die vind je niet zo gemakkelijk. Tot die tijd doen we het vooral zelf.”

Het café heeft, ondanks de verbouwing, de sfeer van het oude bruine café behouden. Dat was een bewuste keuze. ,,We vinden dit zelf een gezellige setting”, zegt Marja. Al komen nieuwe gasten soms nog wel eens weifelend binnen. ‘Is dit de plek waar je lekker kunt eten?’, vragen ze zich dan af. ,,Dan komt mijn dochter binnen en zegt: ‘pap, werk aan de winkel’. Marcel: ,,Als die gasten tevreden weggaan, is mijn avond geslaagd.”

Middenin de zaak staat de bruine bar van het café, met het rode tapijt van vroeger er nog op. De biljarttafel neemt veel plek in, maar ook daar willen Marcel en Marja niet aan tornen. Marcel biljart zelf vaak, ,,maar het gaat ook om de dorpsfunctie die we willen zijn. De biljartclub komt hier regelmatig. Zoals zoveel Oldeholtpadigers ons café weten te vinden”, zegt Marcel.

Balans

Voor corona trok de zaal achter de bar ook gasten voor feesten en partijen. Maar dat ligt nu al anderhalf jaar nagenoeg stil. Dat is jammer, maar geen ramp. ,,We hebben het nu zo druk met diners, dat we het qua werkdruk in de keuken precies aankunnen én kwaliteit kunnen leveren”, zegt Marcel. Het vinden van die balans duurde een paar jaar. ,,Natuurlijk wil je geld verdienen, maar nooit ten koste van de kwaliteit. Als je je personeel betalen kunt en zelf een beetje goed kunt leven, dan doe je het goed.”

Met de bar was het ook even zoeken naar de balans. Voorheen stond De Rustende Jager vooral bekend als café. Maar dronken gasten en dinergasten, dat gaat niet altijd goed samen. Ze maakten de keuze om de bar vanaf 21.00 uur open te stellen.

Feestjes zijn er nog steeds. ,,Het kan hier heel gezellig zijn en de bar sluit vaak om 02.00 uur, onze uiterlijke sluitingstijd”, vertelt Marcel. Dat het vanwege corona nu om twaalf uur ’s nachts is ingesteld, vinden ze niet erg. ,,We moeten ook een beetje om onszelf denken”, zegt Marja. Maar de tijd dat je kunt leven van puur een café, die is voorbij. Marcel: ,,Iedereen ging vroeger naar het café. Moet je nagaan dat Olderholtpade honderd jaar geleden zelfs drie café’s telde. Daar kun je je nu niks meer bij voorstellen.”