Dit artikel is vandaag gratis

Opeinde heeft eindelijk weer een bakker in het dorp: 'Als ik het nu niet doe, doe ik het nooit'

Tim Hoitinga. Foto: Jilmer Postma

Terwijl kleine zelfstandige ondernemers wegtrekken uit dorpen en veel bakkers er door de hoge inflatie en energieprijzen er de brui aan geven, begint Tim Hoitinga (29) juist nu met zijn eigen onderneming. Zijn bakkerij Stoerbrood in Opeinde werd woensdag feestelijk geopend. ,,Ik heb wel benauwde momenten gehad, maar ik dacht: als ik het nu niet doe, doe ik het nooit.”

,,De hele winkel stond vol vandaag, ik ben compleet uitverkocht”, zegt Hoitinga na zijn eerste officiële openingsdag. ,,Dit overtrof al mijn verwachtingen.” De Brabander, die via zijn Friese vriendin terechtkwam in Boornbergum, staat al vanaf zijn veertiende in talrijke bakkerijen. Zijn specialiteit is desembrood: brood dat niet rijst door gist, maar door fermentatie. Aan een moederdeeg wordt steeds nieuw water en bloem toegevoegd om nieuwe broden te kunnen bakken. Volgens Hoitinga heeft het een licht zure ,,appelachtige” smaak. ,,Het is heel persoonlijk, je zult toch echt zelf moeten proeven.”

In de garage

Hoitinga kiest bewust voor desem in plaats van gist, ook al is dat bewerkelijker. ,,Bij mij gaat het echt om het proces. Daar is die tijd en aandacht een essentieel onderdeel van.” In 2019 begon hij naar eigen zeggen ,,te prutsen” met zijn eigen desem. ,,Op een gegeven moment kwamen daar best mooie broden uit.”

Hij experimenteerde volop in zijn garage, die een soort bakkerij aan huis werd, en liet zijn vriendin en familie vaak proeven. Op een gegeven moment vroeg een winkel in Beetsterzwaag of hij broden kon afnemen. Hoitink schreef zich in 2021 in bij de Kamer van Koophandel, in de tussentijd werkte hij in loondienst bij verschillende bakkerijen. De droom om een eigen bakkerij te beginnen, drong zich steeds meer op. Al waren de economische omstandigheden niet ideaal, zo realiseerde hij zich terdege.

Toen er een pand vrij kwam in Opeinde, vond hij toch dat hij moest handelen. ,,Ik heb benauwde momenten gehad, maar als ik dacht: ‘als ik het nu niet doe, doe ik het nooit’. Ik had de ervaring, de kennis en ik ben heel enthousiast over brood. Dat maakte dat ik uiteindelijk de stap durfde te zetten.”

Doede en Guus

Daarbij hielp dat er volgens hem veel vraag is naar duurzame en lokale producten. ,,Mensen willen weten waar iets vandaan komt. Ze willen op de hoogte zijn van het verhaal van een product.” De hoofdpersonen in Hoitinga’s verhaal zijn ‘Doede’, zijn desem, en ‘Guus’, een beslag van tarwebloem, waarvan hij bijvoorbeeld suikerbrood, brioche en croissants maakt. ,,Ik zie ze echt als personen. Je werkt met een levend organisme. Het leuke is dat daardoor elke dag ook weer anders is. Als het bijvoorbeeld iets vochtiger is, merk je dat meteen.”

Hoitinga vindt het zonde dat veel bakkers de handdoek in de ring gooien. Maar gezien de omstandigheden begrijpt hij het wel. ,,Ik heb geluk gehad”, vertelt hij. ,,Mijn energiecontract staat voor drie jaar vast en ik ga alles elektrisch doen, met hulp van zonnepanelen.” Naast de zevenhonderd huishoudens in het dorp die Hoitinga graag blij maakt met zijn brood, hoopt hij dat het nog breder aftrek vindt. ,,Ik zit op een erg gunstige plek. Vlakbij Drachten, de Centrale As, de A7 en de Wâldwei. Mensen hoeven voor mij niet om te rijden.”

Van Dorpsbelang kreeg hij woensdagmiddag een ingelijste boodschap cadeau: ‘Bôle keapje yn de frjemte is mis, as it ek yn eigen doarp te heljen is.’ Het dorp is blij met de bakkerij, vertelt hij. ,,Het zorgt voor extra reuring, je krijgt het gevoel dat het je gegund wordt. Na zo’n vijftien jaar is er eindelijk weer een bakkerij in het dorp.”

Nieuws

menu