Salo Muller, een onvermoeibare strijder voor rechtvaardigheid, over zijn onderduikperiode in Fryslân

De geschiedenis herhaalt zich helaas. De reden is een even simpele als domme: we weigeren er van te leren. De Russische aanval op Oekraïne – met alle oorlogsgeweld, doden, gewonden en vluchtelingenstroom – bewijst dat zoiets afschuwelijks als de Tweede Wereldoorlog ieder moment en volkomen onverwacht weer actueel kan worden.

Salo Muller als vierjarige. 1940.

Salo Muller als vierjarige. 1940. Foto: Uit het besproken boek (privé-archief Salo en Conny Muller)

Dat ervaart ook Salo Muller, die de oorlog overleefde als Joods onderduikertje in Amsterdam, de Zaanstreek en in Fryslân. In 1942, Salo is zes, worden zijn ouders door de Duitse bezetter opgepakt en begint zijn zwerftocht langs negen onderduikadressen met evenvele ‘ouders’. Een aantal is vriendelijk en empathisch, anderen niet. Salo overleeft de oorlog en keert terug naar zijn geboorteplaats Amsterdam. Zijn ouders niet; die zijn een paar maanden na hun arrestatie al vermoord in concentratiekamp Auschwitz.

Nieuws

menu