Surhuisterveense herten al halve eeuw blij met Joop en Menke

Elke dag zijn Joop en Menke Land uit Surhuisterveen in de weer voor de hertenkamp. Ze kregen er een lintje voor. „Wy dogge it foar de herten, mar foaral foar de bern dy’t der sa’n wille fan ha.”

Joop en Menke Land voeren de dieren in de hertenkamp.

Joop en Menke Land voeren de dieren in de hertenkamp. Foto: Jilmer Postma

Al pakweg een halve eeuw zijn Joop en Menke Land uit Surhuisterveen actief voor de hertenkamp in het dorp. Dat begon eigenlijk per toeval. ,,Wy wennen der flak by, ik hie in leanbedriuw en as boeresoan mei in lânbou-oplieding hie ik wol wat ferstân fan bisten. En foar’t je der erch yn ha, rûgelje je dan yn ’t bestjoer”, zegt Joop.

Het is niet dat Joop en Menke nou speciaal weg zijn van herten. Het mooie van de hertenkamp vinden ze vooral de jonge gezinnen met kinderen die erop afkomen om de dieren te zien en te voeren. ,,Bern leare boartsjendewei om mei bisten om te gean”, zegt Joop.

Als hij de dieren voedert, mogen kinderen hem helpen. ,,Dy bisten ite har dan sa út ’e hân. Dat fynt de jeugd prachtich.” Maar Land zegt wel: ,,De bern meie net fleane en gekjeie, want dan wurde dy herten te wyld.”

De hertenkamp, met zo’n twintig volwassen herten, is vanouds een sociale ontmoetingsplek. Toen de eigen kinderen nog jong waren, mocht Joop er met hen ook graag even kijken. ,,Sneins nei tsjerketiid, nei de kofje. In hiele protte jonge heiten diene dat mei de bern. Dan stiene wy dêr wat gesellich te praten wylst de bern by de herten omspaanden. As it iten klear wie, kamen de froulju der ek noch by om ús wer op te heljen. Dan wie it dêr drok, moatst rekkenje.”

Ook tegenwoordig is er nog aardig wat toeloop. ,,Der steane bankjes by. Minsken ite der in brochje en smite de koarsten nei de herten. Dat is allegear bêst, se meie wol bôle.”

Minder happig zijn de herten op bananen, sinaasappelschillen, prei en champignons. ,,Ja, dat smakket har net. Der hinget in buordsje oan it stek wat minsken fuorje meie.”

Over datum

Een paar keer per week gaat Joop bij de supermarkt, Bakker Bart en groentewinkel Puur Natuur in het dorp langs om over datum voedsel op te halen voor de herten. ,,Alde bôle, ierappels, griente, fruit. Dat fine se hartstikke lekker.”

In de hobbyschuur van zijn loonbedrijf worden de producten geschift en de verpakkingen verwijderd. Dat doen Joop en Menke samen. ,,Al dy pûdsjes en sellofaantsjes tsjintwurdich… dat moatte wy allegear útpakke. Wy ha der tegearre in bealch fol wurk fan, mar dat let ús neat.”

Sinds de Jumbo hen een broodsnijmachine cadeau deed, hoeven ze in ieder geval niet meer met de hand het oude brood te verkruimelen. ,,Dat skeelt in stik.”

Beheerplan wil damhert in twee regio's houden

De Friese Faunabeheereenheid (FBE) legt deze week de laatste hand aan het beheerplan voor de damherten, waar in sommige streken al tijden met smart op wordt gewacht. Met name in het gebied rond Katlijk, Mildam en Oude- en Nieuwehorne zorgen de groepen damherten op de doorgaande wegen voor gevaarlijke situaties.

Land zet ook zijn materieel van het eigen loonbedrijf belangeloos in voor de hertenkamp. „Nei sa’n nuvere wiete winter as ferline jier, fertraapje se it gers en wurdt it ien grutte blabzeboel. Dan brûk ik de siedmasine om it opnij yn te siedzjen.”

Bij de uitreiking van de koninklijke onderscheiding in de Orde van Oranje-Nassau, afgelopen vrijdag, kregen ze ook de symbolische eerste steen overhandigd van een nieuwe voederschuur op het terrein van de hertenkamp. „As wy der ris mei ophâlde moatte, dan is it fuortbestean net mear ôfhinklik fan myn hobby-skuorre”, zegt Joop. Maar van stoppen is wat hem en Menke betreft voorlopig nog helemaal geen sprake.

Nieuws

menu