Het vernieuwde asielzoekerscentrum in Burgum lijkt net een woonwijk: 'Het is belangrijk dat mensen echt deel uitmaken van een omgeving'

Al ongeveer een jaar wonen de bewoners van het azc in Burgum in de nieuwe woonplekken op het terrein, maar door de coronamaatregelen bleef een officiële opening uit. Woensdag kwam die wel: bewoners, vertegenwoordigers van het COA en de gemeente en buurtbewoners kwamen samen voor een rondleiding, de onthulling van een kunstwerk en een hapje en een drankje.

Het vernieuwde azc in Burgum.

Het vernieuwde azc in Burgum. Foto: Jilmer Postma

Het lijkt net alsof je een gemiddelde nieuwbouwwijk in Nederland binnen loopt, als je het terrein van het azc in Burgum betreed. Er zijn stenen huizen, speelveldjes voor kinderen en het geheel oogt net en nieuw.

De letteraanduidingen op de huizen, de afwezigheid van auto’s, en de twee grote centrale dienstgebouwen op het terrein verraden echter dat het om een azc gaat. Op deze locatie in Burgum verblijven gezinnen met minderjarige kinderen die uitgeprocedeerd zijn. De opvangcapaciteit is opgeschaald van 450 naar 600 personen.

Huiselijk

Op het terrein zijn 63 woningen gebouwd, rond twee hofjes. ,,Het idee was om het azc zoveel mogelijk te laten lijken op een gewone woonwijk. Hierbij is het voor medewerkers handig dat er overzicht is op het terrein en dat kinderen er, onder toezicht, veilig kunnen spelen. De huizen voldoen aan de duurzaamheidseisen, hebben een lage energierekening en zijn gasloos.”, vertelt architect Martine Drijfholt.

De plannen van de herontwikkeling stonden al in 2016 op stapel, maar door vertraging in het proces van de sloop en nieuwbouw werd de streefdatum van 2019 niet gehaald. Het oude azc, dat vijftien jaar op deze locatie stond was sterk verouderd en voldeed niet meer aan de kwaliteitseisen.

,,Het was helemaal uitgewoond”, vertelt locatiedirecteur Miranda Bakker. ,,Met de herinrichting hebben we geprobeerd een huiselijke sfeer te creëren, die ook voldoet aan de duurzaamheidseisen van deze tijd. Mochten er over langere tijd andere behoeften zijn, bijvoorbeeld aan reguliere huisvesting, zouden deze huizen daar ook voor gebruikt kunnen worden.”

Draagkracht

Anders dan in een reguliere Nederlandse woonwijk, wonen er op het terrein tussen de acht en twaalf mensen in een woning uit meerdere gezinnen. ,,In de culturen van mensen die hier wonen is het veel gebruikelijker om met meer mensen in één huis te wonen”, vertelt Bakker. ,,Ook is de draagkracht onder deze mensen groot. Natuurlijk gebeurt er wel eens iets, maar als er geen goede match is, zoeken we daar een oplossing voor.” Daarnaast vertelt Bakker dat de geluidsoverlast ten opzichte van de oude situatie, erg is verbeterd.

Kunstenaar Attsje Lettinga bedacht het kunstwerk dat werd onthuld. Hierbij zijn verschillende houten blokken beschilderd door de bewoners van het azc en mensen uit de buurt. De multifunctionele blokken kunnen als kunstwerk opgestapeld worden, gebruikt worden als decor of dienst doen als stoelen en tafel.

Daarop worden tijdens de bijeenkomst verschillende lekkernijen, gemaakt door de bewoners, neergezet. ,,Het is belangrijk dat mensen echt deel uitmaken van een omgeving en zich kunnen uitdrukken. Ook als ze straks naar een andere plek gaan, is er straks nog iets wat ze aan deze plek bind.”

Noor Mohammed Sarwari, afkomstig uit Afghanistan, woont inmiddels vier jaar in het azc in Burgum. Hij woont met tien personen in een woning aan blok C. ,,Het is wel erg druk in huis. Rond etenstijd bijvoorbeeld in de keuken als er gekookt moet worden of ’s ochtends, wanneer mijn kinderen vaak ongeduldig zitten te wachten op de gezamenlijke douche. Maar het is wel mooi geworden, de oude situatie was niet zo goed.”