Douwe Draaisma betoogt in 'De man die zijn hoofd verloor' dat wanen, hallucinaties en fantoomervaringen ontstaan om te midden van chaos de logica en samenhang te bewaren

Het nieuwste boek van Douwe Draaisma leest als een diepgravend én actueel vervolg op Ontregelde geesten (2006). Draaisma bewijst eens te meer zijn gevoel voor boeiende ziektegeschiedenissen, zoals het geval Lucas Kier die in 1835 de tante van zijn vrouw vermoordde en daarna in de Blokhuispoort in Leeuwarden gevangen werd gezet.

Hoe wanen en hallucinaties ontstaan en waar ze vandaan komen is onduidelijk.

Hoe wanen en hallucinaties ontstaan en waar ze vandaan komen is onduidelijk. Foto: Shutterstock

Hoe wanen en hallucinaties ontstaan en waar ze vandaan komen is onduidelijk. In De man die zijn hoofd verloor betoogt psycholoog en publicist Douwe Draaisma dat wanen, hallucinaties en fantoomervaringen het resultaat zijn van de vindingrijkheid van het zelf: om te midden van chaos de logica en samenhang, dus een innerlijke orde, te bewaren. Neem de manische horlogemaker in de Parijse kliniek die tijdens zijn opname, omstreeks 1801, de waan ontwikkelde dat hij zijn hoofd op het schavot verloren had. Daarna dacht hij opgezadeld te zijn met het hoofd van iemand anders. Zo werd hij de man met het verkeerde hoofd, met rotte en halfvergane tanden. De waan was hardnekkig.

Nieuws

menu