Verdediger Adam Lang hielp in coronatijd arme gezinnen in Hongarije aan onderwijs. Niet voor zijn imago, maar om zich een beter mens te voelen

In de rubriek EKsklusyf werpt het Friesch Dagblad elke dag licht op een persoon van een deelnemend land aan het Europees kampioenschap voetbal. Vandaag aandacht voor de onzelfzuchtige Hongaren.

Adam Lang luistert naar het volkslied van Hongarije.

Adam Lang luistert naar het volkslied van Hongarije. Foto: ANP

Over profvoetballers wordt wel eens gezegd dat ze wereldvreemd zijn. Ze leven in soms ongekende rijkdom, omringen zich met mensen die ze naar de mond praten en zijn volledig gericht op zichzelf en hun eigen carrière. En heus, er zullen echt wel profvoetballers bestaan die zo zijn. Maar er zijn ook genoeg jongens zoals de Hongaar Ádám Lang, die oog hebben voor anderen. Die zorgen voor mensen en nooit vergeten waar ze vandaan komen.

Lang, de 28-jarige verdediger van het Cypriotische Omonia Nicosia, is zo’n man. Natuurlijk is hij iemand die in de kracht van zijn leven zit als betaald voetballer en het spreekt voor zich dat daar veel voor moet wijken. Maar niet alles. Dat bewees hij een jaar geleden.

Het is eigenlijk per toeval dat ze in Hongarije ontdekken dat Lang zich in tijden van corona inzet voor het goede doel. Hij heeft namelijk afgesproken met de betrokken partijen dat hij niet genoemd wil worden. Lang wil niet bekend staan als een man die iets doet voor het goede doel om er zelf een beter imago door te krijgen. Hij doet het om zich een beter mens te voelen.

Zinvolle gesprekken

,,Ik heb geen grote mond en sta niet graag in het middelpunt van de belangstelling”, vertelt Lang in 2018 al eens over zichzelf in een interview met de Hongaarse sportkrant Nemzeti Sport . ,,Ik heb geen greintje arrogantie in me. Ik leef mijn leven met een gezond zelfvertrouwen en zelfbeeld. Ik houd van zinvolle gesprekken en ook van gezelschap, maar ik kan ook heel goed alleen zijn.”

Wanneer de wereld geraakt wordt door het coronavirus en Lang niet meer kan voetballen, wil hij iets doen met zijn vrije tijd. In een groepsapp met Hongaarse spelers, opgericht door zijn teamgenoot bij Hongarije Ádám Szalai, bespreken de voetballers wat ze in deze moeilijke tijd kunnen betekenen voor de mensen uit hun geboorteplaats. Roland Sallai, een andere aanvaller van het Hongaarse elftal, heeft gehoord dat de basisscholen zijn gesloten en dat het voor arme gezinnen niet mogelijk is om thuisonderwijs te volgen. Daar willen de voetballers wat aan veranderen.

De voetballers ‘adopteren’ hun eigen geboorteplaatsen. Lang is geboren in Veszprém, een stad in het gelijknamige comitaat in Hongarije en zoekt er contact met Veronika Varju. Een goede vriendin van hem die er een sportcafé runt. Lang doneert er al jarenlang zijn kleding, zodat die terecht komen bij de gezinnen die dat nodig hebben.

Door corona zijn er andere problemen bijgekomen. ,,Ziekenhuizen hebben nu alle steun nodig, er komen veel aanbiedingen naar de instellingen, maar na het bericht van Roland realiseerde ik me plotseling dat er gezinnen zijn die zich niet de luxe kunnen veroorloven om een smartphone of soortgelijke elektronische apparaten te kopen.”

Tablets

De Hongaarse profs zamelen geld in. Ze kopen tablets die naar de arme gezinnen uit hun regio gaan, zodat de kinderen geen onderwijsachterstand oplopen. Lang deelt tientallen tablets uit in zijn geboorteplaats, maar ook in Gyor, waar hij drie jaar voor Gyori ETO speelde. Als de buitenwereld later ontdekt wat de voetballers hebben gedaan, krijgen ze lof. ,,We hebben even afscheid genomen van het gewone leven van alledag, nu is de epidemie de grootste tegenstander”, zo verklaart Lang.

Vandaag begint ook zijn EK. Kans op de eindzege is nihil, alleen al kijkend naar de tegenstanders in de poule met Frankrijk, Duitsland en Portugal. Respectievelijk de wereldkampioen (2018), voormalig wereldkampioen (2014) en de Europees kampioen (2016). Maar het is de ervaring die telt.

,,Als peuter droomde ik er al van om voor Hongarije uit te komen en om mee te doen aan een WK of een EK. En hoewel ik al eens eerder op een EK heb gestaan, ben ik daar nog niet tevreden mee. Ik wil meer. Carrières zijn korte, uitzonderlijke momenten die je moet waarderen. Ervaringen die je als voetballer opdoet, blijven in je geheugen gegrift staan. Ik voetbal voor zulke ervaringen.”

En wie weet worden sommige tablets in Hongarije vandaag niet voor het schoolwerk gebruikt, maar om een toekomstige generatie Hongaarse voetballers te inspireren.