De ‘Col de Nynke Sijbrandij’ staat in de Bildtse klei van St. Annaparochie ook na drie jaar nog fier overeind

De finale van de dames hoofdklasse in Sint Annaparochie ging gisteren tussen Nynke Sijbrandij, Manon Scheepstra en Marrit Zeinstra en Ilse Tuinenga, Margriet Bakker en Sjanet Wijnia. Met het trio Sijbrandij opnieuw als overtuigende winnaar.

De klus is geklaard: Marrit Zeinstra, Manon Scheepstra en Nynke Sijbrandij (van links af) hebben de vrije formatiepartij in St. Annaparochie op hun naam geschreven.

De klus is geklaard: Marrit Zeinstra, Manon Scheepstra en Nynke Sijbrandij (van links af) hebben de vrije formatiepartij in St. Annaparochie op hun naam geschreven. Foto: Henk Jan Dijks

De gebruinde benen van Sijbrandij staan stevig verankerd in de Bildtse klei van Sportpark De Waaie, zo mag je wel stellen. Overlopend van zelfvertrouwen hengelde de opslager opnieuw de Jokelyn Tienstra wisselprijs binnen, net als op de twee voorgaande edities. Dat de rood-zwarte brigade van Sijbrandij het partuur van Ilse Tuinenga trof in de eindstrijd mocht geen verrassing heten. Beide parturen vormen het hooggebergte van het vrije formatiecircuit bij de dames.

Verontrustend nieuws Sjanet Wijnia

Terwijl de gevestigde namen bij de heren geregeld voortijdig van de lijsten buitelen, houden de dames zich vast aan de catechismus van de rangorde. Met het partuur van Sijbrandij vooralsnog onbedreigd op de eerste plek. En dan is de berichtgeving over blessureleed van Sjanet Wijnia natuurlijk verontrustend nieuws, want, indien ernstig, desastreus voor het machtsevenwicht.

Kraakbeenschade aan de linkerknie, zo luidde de diagnose en dat linkerbeen is juist de belangrijkste van de twee voor Wijnia. „It is myn stapfoet”, zo zegt Wijnia. De artsen hebben haar geadviseerd bij het volleybal niet meer te springen. Dit natuurlijk vanwege de harde ondergrond van een sporthal. Dat betekent dat Wijnia bewust een stapje terug doet van het eerste volleybalteam van VC Sneek naar het tweede, alhoewel zij nog wel meetraint met de eerste selectie. De keus was reserve libero bij het eerste of eerste libero bij het tweede.

En libero betekent in de volleybalsport dat je niet meedoet aan aanvals-acties aan het net, dus niet smashen en ook niet blokkeren. Springende acties die haar in verband met haar knieblessure wordt afgeraden. Voordeel is echter dat er meer tijd beschikbaar blijft voor het kaatsen en dat een PC zonder Wijnia dit jaar gelukkig niet zal plaatsvinden. Bovendien: „Ik ha no in trener dy’t wit wat keatsen is, dus dy hat der folle mear begrip foar.”

Beperkte fysieke tegenslag dus waarvoor de kaatswereld dankbaar mag zijn want je moet er niet aan denken dat Wijnia wegvalt bij het partuur van Tuinenga. Het zou een ramp zijn voor het evenwicht, hoewel de kaatsster uit Wommels in het laatste eerst toch wel merkbaar last had van dat linkerbeen. Niet dat dit de reden was van de toch royale nederlaag, daarvoor kaatste het trio Sijbrandij net even te goed.

Happen naar lucht

Een zitbal van Sijbrandij op 3-2 en 6-4 was het kantelpunt. Het volgende eerst was misschien wel illustratief, Tuinenga zorgde met drie zitballen op rij voor 6-6. Een fantastische opslager, met een onvervalste knik in de bal die elke perkspeler doet happen naar lucht. Maar op die 6-6 sloeg Tuinenga meters voor, wellicht wilde zij toen toch te veel forceren. En dat betekende het einde van de finale die Sijbrandij als een boekhouder op 5-2 afsloot met een zitbal op 6-4.

Dat die uitslag in de finale zo royaal uitviel had te maken met verschillende factoren. Krachtpatser Tuinenga kon het alleen niet bolwerken, ook al omdat zij zo snel mogelijk van de bal moest. Wijnia trachtte met hoge ballen de hakken van Zeinstra nog dieper op de kwaadlijn te drukken. Maar de precisie ontbrak, en het machtige schouder van Zeinstra roffelde met gemak een viertal ballen boven. Voeg daar nog eens aan toe dat Bakker af en toe moeite had het niveau te kunnen bijbenen met als gevolg dat Wijnia ook geregeld in het voorperk stond.

Op de laatste dag van de Tour de France is het niet vergezocht om te spreken van de ‘col de Nynke Sijbrandij’ die de komende weken het doel moet zijn van de kaatsende concurrentie. Een schone taak, niet alleen voor het trio Tuinenga, maar in potentie ook voor het partuur van Tineke Dijkstra, Louise Krol en Harmke Siegersma. Voorlopig staat de ‘col de Nynke Sijbrandij’ nog fier overeind.


Prijswinnaars: 1. Nynke Sijbrandij (Leeuwarden) (koningin), Manon Scheepstra (Leeuwarden) en Marrit Zeinstra (Groningen), 2. Ilse Tuinenga (franeker), Margriet Bakker (Easterlittens) en Sjanet Wijnia (Wommels), 3. Tineke Dijkstra (Wjelsryp), Louise Krol (Broeksterwâld) en Harmke Siegersma (Berltsum).


Eerste omloop: 1. Ilse Tuinenga, Margriet Bakker en Sjanet Wijnia - 2. Anna-Brecht Bruinsma, Anne Monfils en Jennie Terpstra 5-1 en 6-4, 3. Tineke Dijkstra, Louise Krol en Harmke Siegersma - 4. Sietske Okkema, Jeska Terpstra en Martzen Deinum 5-5 en 6-6 (partuur Dijkstra wint), 5. Wybrig Bakker, Corrie Kroondijk en Fiera de Vries - 6. Annet de Haan, Lotte Delgrosso en Annelien Broersma 3-5 en 6-6, 7. Nynke Sijbrandij, Manon Scheepstra en Marrit Zeinstra - 8. Anna Berber Zeinstra (vervanger van Jildou Sweering), Andrea Kroes en Marije Hellinga 5-2 en 6-4. Halve finale: 1. Ilse Tuinenga c.s. - 3. Tineke Dijkstra c.s. 5-3 en 6-2, 6. Annet de Haan c.s. - 7. Nynke Sijbrandij c.s. 2-5 en 4-6. Om de derde prijs: 3. Tineke Dijkstra c.s. - 6. Annet de Haan c.s. 5-1 en 6-0. Finale: 7. Nynke Sijbrandij - 1. Ilse Tuinenga c.s. 5-2 en 6-4.