De Sneekweek beleef je op ’t eiland

Muziekpleinen, meer dan vijftien kroegen en tien dagen feest. Je zou bijna vergeten dat de 83e Sneekweek niet draait om de drukte in de binnenstad, maar vooral om de mensen op de Snitser Mar. De ‘echte’ Sneekweek beleef je op het Starteiland.

Zeilboten tijdens een eerdere editie van Sneekweek.

Zeilboten tijdens een eerdere editie van Sneekweek. Foto: Simon Bleeker

Het Kolmeers-land, in de volksmond het Starteiland genoemd, is al 99 jaar de thuishaven van de Koninklijke Watersportvereniging Sneek. Sinds 1919 wordt de plek gebruikt als controlecentrum bij zeilwedstrijden op de Snitser Mar. En dus ook bij de Sneekweek, sinds 1935 een begrip in Fryslân en inmiddels in Nederland en daarbuiten. Het is het grootste Europese zeilevenement op binnenwater en daar zijn ze trots op in Sneek.

Ieder jaar, vanaf de eerste vrijdag in augustus, stromen de mensen in groten getale af naar Offingawier, op zo’n zeven kilometer afstand van het centrum van Sneek. Ver van het kabaal van de kermis, de gezelligheid op de Marktstraat en lucht van opgedroogd bier op het Schaapmarktplein. Het eiland is te bereiken per boot, maar die luxe is niet voor iedereen weggelegd. Dus begint een dagje Starteiland voor mensen die op de fiets, in de auto of per bus reizen bij het kassahokje voor de pont. En op een dag als die van gisteren, staat er een rij van tientallen meters in lengte voor de kade.

Vertrouwd gezicht op de grootste pont, de MS Albatros, is Jelmer. ,,De trouwe gasten weten mijn achternaam wel. Mensen zijn altijd vrolijk als ze bij mij aan boord stappen. Daar word ik zelf ook vrolijk van”, klinkt het opgewekt. Hoe vaak hij per dag de oversteek maakt op het Prinses Magrietkanaal? ,,We gaan nu geen lastige vragen stellen, toch? Het is niet dat ik ze tel. Maar het gaat de hele dag, continu door. Al vanaf half acht vanochtend ben ik bezig. Ik hoop dat ik straks om vier uur word afgelost, maar anders ga ik met alle liefde nog even door.”

De MS Albatros gaat dit jaar door het leven als Boot van het Jaar. Als een soort ode aan bewezen diensten, want deze 83e Sneekweek is waarschijnlijk zijn laatste. Al is deze week dienst, in verband met de vertraging van de bouw van de nieuwe pont, bonus. ,,Een mooi gebaar”, aldus de schipper van de pont. Vervelen doet de korte route nooit. ,,Elke vaart ontmoet je nieuwe mensen, dat maakt dit zo leuk.”

Koelboxen

Eenmaal van de pont af loopt de menigte richting de starttoren van de KWS. Plastic tassen en koelboxen vol met versnaperingen slepen de bezoekers met zich mee, tot afgrijzen van de aanwezige horeca. De mensen gaan af op de muziek, de kraampjes en de gezelligheid aldaar. Ook al is het gedeeltelijk afgezet voor ‘koelboxgebruik’, helemaal tegenhouden lukt niet. Het uitzicht naast en vanaf de starttoren is voortreffelijk. Ook al duurt het even voordat er voldoende wind staat om te beginnen met zeilen, de hele Snitser Mar ligt vol met zeilboten. De boot van Christiaan Poolen uit Amsterdam, zeilend in de J22-klasse, ligt klaar om het meer op te gaan. ,,Volgens mij zijn de omstandigheden prima, we gaan er een mooie race van maken”, klinkt het vanaf zijn boot.

Poolen zeilt met zijn bemanning een hele vloot aan boten tegemoet. ,,Het blijft een fantastisch plaatje”, vertelt Sneekweek-voorzitter Afke de Goede (48) met een glimlach. De gezelligheid op het eiland hoort er bij, zo vindt ze. ,,De zeilers verdienen dat ook na afloop. Overdag om de eer, ’s avonds voor de sfeer.”

Iets wat passend is voor de sfeer op het starteiland, is de aanwezigheid van een blaaskapel. Jarenlang was het de Blauhuster Dakkapel die de Sneekweek-zondag opluisterde met optredens op het eiland. Maar na het afscheid van de formatie in 2012, zijn er vervangers in overvloed. In dit geval lukt het de Út-lopers uit Sneek met hun blaasinstrumenten om het geluid uit de draagbare ‘boomboxen’ te overstemmen. De eerste zeilers, klaar met hun race, sluiten aan in het feestgedruis. Het is de Sneekweek bij uitstek.

Maar waar mensen zijn, gebeuren ongemakken. Dieuwke de Vries van het Rode Kruis weet dat als geen ander als jarenlange vrijwilliger op het Starteiland. ,,Het is niet extreem druk”, vertelt ze. ,,Het loopt gewoon door met verschillende dingen. Een paar zeilers die tijdens de race een gat in het hoofd hebben opgelopen, maar ook mensen die een snee hebben in hun voet omdat ze op iets scherps hebben gestaan. Gelukkig lopen de meesten hier weer met een glimlach onze tent uit.”

Goed drinken

De Vries is al jaren actief als Rode Kruis-vrijwilliger op het Starteiland. ,,Iedereen beleeft de Sneekweek op zijn eigen manier, wij beleven het met ons team op deze wijze. De ene dag is de andere niet, het ene jaar is het andere niet. De omstandigheden zijn heerlijk, maar de mensen moeten wel goed water blijven drinken. Zeker als ze alcohol drinken. Af en toe wat hartigs eten als een stukje worst of een dropje is ook wenselijk, want je zweet veel met deze warmte.”

Als er een meisje van een jaar of vijftien zich meldt bij de tent met een snee onder haar grote teen, gaan De Vries en haar collega’s weer over tot de orde van de dag. Nog altijd stromen de mensen het Starteiland op en rond de klok van vier is de meterslange rij van een paar uurtjes eerder zo goed als verdubbeld. ,,Zo te zien ben ik nog wel eventjes bezig”, vertelt Jelmer. ,,Ik kan die mensen ook niet laten staan, hè? Het is maar één keer per jaar Sneekweek.”

Nieuws

menu