De finale kijken in Virginia: ‘Hallo, ik kom uit Nederland’

Even aarzel ik voordat ik de Buffalo Wild Wings binnen stap. Zal ik bij binnenkomst met een brede armzwaai roepen: ,,Hello everybody, I’m Dutch”? Of toch maar niet? Nee dus.

Elf uur in de ochtend, plaatselijke tijd. De barretjes in Virginia lopen vol voor de finale van het wereldkampioenschap voetbal tussen de Verenigde Staten en het Nederlands elftal.

Elf uur in de ochtend, plaatselijke tijd. De barretjes in Virginia lopen vol voor de finale van het wereldkampioenschap voetbal tussen de Verenigde Staten en het Nederlands elftal. Foto: AFP

‘Buffalo Wild Wings’ in het universiteitsstadje Blacksburg in Virginia is een groot restaurant, annex bar. Het zit er op deze zondagmorgen - het is 11.00 uur plaatselijke tijd - al half vol met late ontbijters en het loopt in no time vol met vroege lunchers. Volle bak dus. Aan de wanden en boven de bar een twintigtal tv-schermen; de meesten afgesteld op de vrouwenfinale. De anderen tonen flitsen van Wimbledon, de Tour, honkbal en golf. Je komt ogen tekort.

De koning met oranje das, de hoorbare blaaskapel, de bekende paardenstaarten, het Wilhelmus, het is allemaal zo vertrouwd en toch wat onwennig, zo vroeg in de ochtend tussen alleen maar Amerikanen die hoorbaar wel chauvinistisch zijn, maar weinig verstand van voetbal hebben.

Oranje

Ik bestel een tonic, want voor een pint is het wat te vroeg. Na een half uurtje begin ik me wat meer op mijn gemak te voelen: de Amerikaanse vrouwen spelen beter, maar Oranje wordt niet onder de voet gelopen. Al trek ik mijn hoofd wat dieper tussen de schouders als in de laatste tien minuten van de eerste helft een wave van geluid door de zaak klinkt als Oranje aan een achterstand ontsnapt.

Superfans uit Bolsward missen niks van Oranje op WK #USANEDhttps://t.co/ewGUnIj3ol

— Friesch Dagblad (@frieschdagblad) July 7, 2019

0-0 bij de rust. Niet gek. Na afloop zullen alle commentaren in kranten en tv/radiozenders dan ook met respect en zelfs enige verbazing vaststellen dat Oranje het eerste elftal in dit WK is dat de VS in de eerste helft op 0-0 heeft gehouden. Dankzij keepster Sari van Veenendaal die als uitblinkster uitbundig gecomplimenteerd wordt.

Ik merk een soort van verbazing over de hardnekkige weerstand van Oranje. Het zou na de zeges op Frankrijk en Engeland immers een makkie moeten worden tegen Nederland. De omstreden Amerikaanse goalgetter Megan Rapinoe had het voorspeld: Nederland was een gehoopte tegenstander en ze voelde zich als een kind in de snoepwinkel: zenuwachtig van de voorpret, gespannen zelfs, maar zelfverzekerd.

Bitter

Ik voel me daarentegen een beetje ontspannen als de tweede helft begint en bestel een glas Budweiser. Het loopt goed. Tot die 58e minuut als de VAR ingrijpt: penalty. Rapinoe achter de bal, korte aanloop, Sari blijft voor ’t eerst onbeweeglijk staan, geslagen. De grote ramen van de ‘Buffalo Wild Wings’ trillen in de sponningen. Dus toch die onverhoopte 1-0. En tien minuten later opnieuw die orkaan van gejuich. Het bier smaakt ineens wat bitter. Had ik dan toch een flesje Heineken moeten nemen? Welnee, mijn chauvinisme is niet groot genoeg om de Amerikaanse zege onverdiend te noemen.

Trump

Maar nu het politieke staartje. President Trump heeft ster-speelster Megan Rapinoe in een van zijn ontelbare botte tweets verweten dat ze zich on-Amerikaans heeft gedragen omdat ze bij het begin van de wedstrijden niet meezong als het volkslied werd gespeeld en haar rechterhand niet op het hart hield. Rapinoe gaf hem lik op stuk en zei het te verdommen om ‘naar dat klote-Witte Huis te gaan’ om er de felicitaties van de president in ontvangst te nemen. Ze betuigde later spijt van dat scheldwoord, ‘daar was mijn moeder boos over’. Maar haar standpunt blijft hetzelfde. Ze heeft geen goed woord over voor Trump en zijn politiek. ‘Waar wij als team jarenlang vechten voor gelijke rechten en iedereen bij ons spel betrekken zitten we nu met een president en regering die dat niet doen’. Kortom, ze weigert respect te hebben voor iemand zoals Trump.

Het duel is gespeeld, de oorlog begint.

Lees ook: Vera Pauw zette vrouwenvoetbal op kaart

Nieuws

menu