Een Fries gekleurd Flevo Boys uit Emmeloord hoopt dit seizoen hoge ogen te gooien in de hoofdklasse, te beginnen zaterdag op bezoek bij ONS Sneek

Een Friese trainer, een Friese verzorger, een handjevol Friese voetballers en nog wat jongens met een voetbalverleden in Fryslân. Er zit geen pompeblêd in het logo van Flevo Boys, maar veel zal dat toch niet schelen. Zaterdag trapt de equipe van Arjen Postma uit Sint Nicolaasga het seizoen in de hoofdklasse B wel af op Friese grond, bij ONS Sneek.

Arjen Postma (rechts), met links assistent-trainer Johan van Sloten. Op de achtergrond allemaal spelers met een Friese connectie.

Arjen Postma (rechts), met links assistent-trainer Johan van Sloten. Op de achtergrond allemaal spelers met een Friese connectie. Foto: Marco Keyzer

Geregeld klinkt er een woordje Fries door de kleedkamer van Flevo Boys. Is het niet afkomstig van een van de Friezen in de selectie, dan wel van iemand die er de draak mee steekt. ,,’Hoe ist mei dy?’, vroeg Younes El Ghamarti laatst”, zegt speler Roelof Strikwerda uit Sneek over het achttienjarige talent. ,,Dat is toch geinig?”

In Flevoland is er momenteel sprake van een Friese ‘invasie’. ,,Er worden nog geen Kamervragen over gesteld”, zegt trainer Arjen Postma uit Sint Nicolaasga met een lach. Ook de Fries heeft wel door dat er flink wat Friese tintjes zitten in zijn elftal. ,,Maar de noordelijke mentaliteit past bij Emmeloord en Flevo Boys”, verzekert Postma, die zelf als speler zeven seizoenen het shirt van Flevo Boys droeg. ,,Dat is in de geschiedenis wel vaker zo gebleken en dat zien we ook nu weer. Jongens uit het noorden, niet alleen uit Fryslân, passen hier goed.”

Leegloop

Postma kan het weten. De oud-speler van SC Cambuur, BV Veendam, Harkemase Boys, Flevo Boys en in zijn ‘nadagen’ Renado is al jaren een graag geziene gast in Emmeloord. Toen Postma aan het begin van 2020 werd aangesteld als trainer en te maken kreeg met een leegloop van de toenmalige selectie, wist hij wat hem te doen stond. ,,Het is niet zo dat ik bewust op zoek ben gegaan naar jongens met een Friese link, maar de jaren hiervoor was ik trainer van Zeerobben en in die jaren heb ik veel jongens voorbij zien komen op het veld.”

En aangezien Zeerobben in een klasse met veel Friese clubs speelde, zag hij dus ook veel Friezen de revue passeren. Dat Flevo Boys een niveau hoger acteert in de hoofdklasse, maakte voor de trainer niets uit. ,,Ik kies liever voor jonge gasten uit de eerste klasse die nog ambitieus zijn en een stap willen maken, dan spelers die van een hoger niveau komen om af te bouwen”, zo is de lezing van de Fries.

Flevo Boys hoopt dit seizoen eindelijk weer eens een goed figuur in de hoofdklasse te slaan. Het begint vandaag met een uitwedstrijd op Friese grond; het Zuidersportpark van ONS Sneek. Hoewel er niet echt sprake is van een derbygevoel, is dat het op papier wel. Flevo Boys ligt voor de Snekers het dichtst bij huis, met een halfuurtje snelweg tussen de Waterpoortstad en Emmeloord.

Tien Friese connecties

De selectie van Postma telt 23 spelers. Twaalf van die spelers hebben een connectie met Fryslân. Dat zijn Volken Huisman (Sintjohannesga), Frits Dantuma (Feanwâlden), Roelof Strikwerda (Scharnegoutum), Giedo de Weerd (Sint Nicolaasga), Ivar Span (Tijnje) en Winand Quartel (Oudehaske) als geboren Friezen.

Verder speelden Robin Zuidema en Saïd Hassan voor Drachtster Boys, Ron Janzen voor SC Cambuur, Yander Zandbergen (eigen jeugd Flevo Boys) bij Zeerobben, Marc Reussing (ook eigen jeugd) bij Lemmer en Zeerobben en Yumé Ramos stond jaren in de spits bij ONS Sneek. En dan is verzorger Johan van Slooten (Grou, tevens voetbaltrainer bij Renado) er ook nog. ,,Ja, dat zijn er heel wat”, beseft Postma. ,,De rest van de selectie is afkomstig uit de jeugd van Flevo Boys”, aldus Postma.

Voor de in Sneek woonachtige Roelof Strikwerda is de ontmoeting met ONS Sneek een bijzondere. Hij speelde er in de jeugd, kwam vervolgens terecht in de jeugdopleiding van sc Heerenveen, speelde drie seizoenen in de hoofdmacht van ONS en trok in 2016 al naar Flevo Boys. ,,Toen het schema bekend werd, stuurden mijn vrienden meteen een bericht dat ze komen kijken”, vertelt Strikwerda. ,,Van de selectie die er nu staat ken ik Patrick van der Veen nog van mijn tijd bij Heerenveen en Glenn Buma’s vader heeft nog samen met mijn vader voor ONS gespeeld. Verder zijn er nog maar weinig jongens van mijn lichting.”

Sentiment

Het is vooral het sentiment dat speelt voor de 26-jarige verdediger. ,,Vroeger stond mijn pake altijd te kijken bij mijn wedstrijden. Ik speelde in een elftal met spelers als Sandor van der Heide, Martijn Roosenburg, Curty Gonzales, Chris de Wagt. Als jonge jongen was dat fantastisch en heel leerzaam. Maar mijn pake is inmiddels overleden, dus het zal wel gek zijn hem niet langs het veld te zien staan. Ook al is het al wat jaartjes geleden.”

Vier keer in de week stuurt hij zijn auto naar Emmeloord. ,,Het is van mijn voordeur naar het trainingsveld een halfuurtje rijden, dus dat valt best mee”, vertelt Strikwerda. ,,En we rijden altijd met zijn vieren naar Emmeloord. Yander woont in Sneek en bij Sint Nicolaasga spreken we dan af met Giedo en Winand, waarna we bij elkaar in de auto stappen. Dat is wel zo relaxed.”

Hij voelt zich op zijn plek bij Flevo Boys. ,,Als je daar voor het eerst het sportcomplex opstapt, zie je meteen dat het een club is die alles goed voor elkaar heeft. Zoveel mensen, zoveel vrijwilligers en zoveel sponsoren lopen er rond, dat is niet normaal. En de sfeer is er top. De cultuur in de polder sluit aan met de Friese cultuur. Iedereen is nuchter en iedereen is er welkom. Zo hoort het ook te zijn. Het is aan ons om er een mooi seizoen van te maken, al ben ik vooral heel erg blij dat we weer wedstrijden mogen spelen die ergens om gaan. Hier hebben we lang naar uitgekeken.”

Ze zijn in Emmeloord een beetje allergisch voor het woordje ‘doelstelling’. ,,Zoiets bepaal ik liever gaandeweg het seizoen”, aldus Postma. ,,Ja, vorig jaar begonnen we sterk. Maar we troffen bij de start ook wel de onderkant van de hoofdklasse. Het gaf misschien wat een vertekend beeld, ook al vond ik wel dat we het goed deden. Dit jaar is lastig te voorspellen. Met afgelastingen en mogelijk meer blessures dan andere jaren, omdat iedereen zo lang heeft stilgestaan. Het streven vorig jaar was om meer binding te krijgen bij de club. Dat mensen trots zijn op het eerste en een herkenbaar elftal zien dat met lef speelt. Dat vinden we belangrijk.”