Voetbalster Sisca Folkertsma uit Sloten bewandelt altijd haar eigen weg en strijdt de komende weken voor olympisch goud in Tokio

Vier jaar geleden zat Sisca Folkertsma een heel toernooi op de reservebank en zag ze hoe het Nederlands elftal in eigen land Europees kampioen werd. Nu is de Friezin basisspeelster en strijdt ze voor olympisch goud. Er zaten obstakels in de weg naar Tokio, maar de bestemming is bereikt.

Sisca Folkertsma zwaait naar de tribune in Japanse stad Chiba.

Sisca Folkertsma zwaait naar de tribune in Japanse stad Chiba. Foto: AFP

Shirt in de broek, sokken opgetrokken tot net onder de knieën, het haar strak naar achteren en opgestoken in een knotje. In Sloten, waar Sisca Folkertsma haar eerste voetstappen zette op een voetbalveld, zijn ze niet zo van de sterallures. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Hard werken en de mouwen opstropen zit in het DNA van de stad en zeker in dat van de voetbalvereniging Sleat.

Het zijn de eigenschappen die de 24-jarige middenveldster die een paar weken geleden overstapte van FC Twente naar het Franse Girondins de Bordeaux karakteriseren. Tekenen mag ze ook graag doen, het liefst onder een lekker muziekje. Maar goed voetballen kan ze natuurlijk ook. Folkertsma kun je wel om een boodschap sturen.

Morgen begint voor de voetbalsters van het Nederlands elftal het toernooi op de Olympische Spelen in Japan. Helaas zonder recordinternational Sherida Spitse (31) uit Sneek, uitgeschakeld vanwege een blessure. Maar wel met Sisca Folkertsma. Vier jaar geleden werd ze Europees kampioen zonder zelf een minuut in actie te zijn gekomen. Twee jaar geleden miste ze het WK in Frankrijk. Maar momenteel vallen de puzzelstukjes precies in elkaar voor Folkertsma.

Dolblij

Want geheel onverwachts komt haar selectie voor het Olympische team niet in juni. De laatste oefenduels voor de mini-zomerstop staat ze immers opgesteld in de basis. De blijdschap is er na de bevestiging van bondscoach Sarina Wiegman niet minder om. ,,Ik heb meteen mijn vriendin gebeld en vervolgens mijn ouders en mijn zus. De mensen die altijd dicht bij me staan. Iedereen was dolblij.”

Een kans die ze het afgelopen seizoen zelf heeft afgedwongen door haar wedstrijden bij FC Twente en haar optredens in Zeist bij de trainingskampen van de Oranje Leeuwinnen. Sinds vorig jaar rijdt ze weer met een grote glimlach naar de bossen van Zeist om daar met de beste voetbalsters van Nederland samen te komen en zich voor te bereiden op wedstrijden. Hoe anders was dat twee jaar geleden.

Ook toen stuurde ze dagelijks de auto naar de KNVB-campus in Zeist, maar om een hele andere reden. De gescheurde kruisband in haar linkerknie, opgelopen in een competitiewedstrijd met FC Twente tegen Ajax op 23 maart 2019. Haar oude club Ajax. Bij het wegdraaien van een tegenstandster bleef de voet staan en de knap in de knie zette een streep door het wereldkampioenschap van 2019. Dat keek ze vanaf de bank thuis in Sloten. ,,Dat was balen, maar gaf me ook wel weer motivatie”, zei ze.

Topsporter geworden

De lange weg terug naar het veld begon in Zeist, waar ze revalideerde. ,,Die periode heeft mij wel gebracht wat ik nodig had”, blikt ze terug. ,,Die tijd is de reden voor het feit dat ik hier nu sta. Persoonlijk gezien, maar ook fysiek. Voor mijn blessure was ik niet zo fit als nu. Ik heb er mijn lichaam leren kennen. Niet alleen qua arbeid en de voeding, maar vooral in het herkennen wat je lichaam nodig heeft. Voor mijn blessure ging alles vrij vanzelf. Daarna ben ik een topsporter geworden. Ik weet wat mijn lichaam nodig heeft om op het hoogste niveau te kunnen presteren.”

Maar ook in mentaal opzicht heeft de revalidatie haar gesterkt. ,,Het besef dat niet alles gaat zoals je wilt is even moeilijk, maar de wijze waarop je daarmee omgaat is heel belangrijk. Ik ben volwassen geworden in die periode. En ik heb in Zeist mijn vriendin ontmoet. Zij is een belangrijk stukje stabiliteit in mijn leven en dat is heel fijn.”

Vertrouwen

Elf maanden later, in februari 2020, maakte ze haar rentree bij FC Twente, maar een maand later stopte het seizoen wegens corona. Pas in augustus kon ze de draad weer verder oppakken. Dat deed ze met verve. Met FC Twente werd ze kampioen en won ze de beker. Wiegman, die haar als tiener al bij de selectie van Oranje haalde, had nog altijd het volledige vertrouwen in Folkertsma.

Vertrouwen dat de Friezin ook kreeg op vijftienjarige leeftijd bij sc Heerenveen. De voetbalster uit Sloten debuteerde op haar vijftiende in de eredivisie, na eerst voor Sleat, ONS Sneek en de voetbalschool van SC Cambuur te hebben gespeeld. Maar Folkertsma stond al vroeg op eigen benen en als voetbalster werd ze snel volwassen. Inmiddels heeft ze er al negen seizoenen opzitten in de eredivisie, spelend voor Heerenveen, PSV, Ajax en FC Twente. Een stap naar het buitenland kon niet uitblijven en vrijwel meteen na het olympische toernooi met Oranje sluit ze aan in Frankrijk bij Bordeaux. ,,Ik ben ontzettend benieuwd naar hoe het is om te voetballen in het buitenland. Ik kijk er naar uit.”

Experiment

Maar eerst is er nog die kans op een olympische medaille met een gouden generatie Nederlandse voetbalsters. En daar staat ze nu maar mooi tussen, Sisca Folkertsma uit Sloten. Een systeemwijziging bij de Tukkers pakte onverwachts goed uit voor de Friezin. In een formatie met drie verdedigers schoof de middenveldster een linie terug naar achteren. Een experiment dat ook door Wiegman werd opgemerkt. ,,Een paar weken geleden kwam ze bij me met de vraag of ik op rechtsback wilde spelen. Ik sta altijd open voor vernieuwingen, maar ik wist ook dat het op dit moment wel eens mijn enige kans kon zijn op een basisplaats.”

Op 10 juni tegen Italië (1-0 nederlaag) start ze in de basis op rechtsachter. Vijf dagen later volgt het duel met Noorwegen. ,,Die wonnen we met 7-0. Een uitstekende wedstrijd. Normaal win je niet zo snel met 7-0 van zo’n goed land.”

Honger

Een dag na die wedstrijd kreeg ze van Wiegman te horen dat ze mee mocht naar Japan. Een bekroning voor al het harde werk van de laatste jaren. Ze mag dan pas 24 jaar zijn, volgend seizoen loopt ze al tien seizoenen rond in het betaalde voetbal. ,,Het is belangrijk om af en toe stil te staan waar je mee bezig bent en dat doe je te weinig. Het kampioenschap met FC Twente in mei voelt al heel lang geleden. De maanden vliegen voorbij. Maar ik probeer er nu in Japan en straks in Frankrijk ook van te genieten.”

Maar het draait natuurlijk om dat ronde ding van leer. De voetbal. Folkertsma weet dat genieten het leukst is na het behalen van succes. En hoe succesvol de Oranje Leeuwinnen de laatste jaren ook zijn geweest met de titel op het EK en de tweede plek op het WK, de honger is nog altijd niet gestild. Voor Folkertsma geldt dat ook. Ja, ze is nu basisspeelster bij Oranje. Maar dat is niet het einddoel. Dat ligt hoger. Te beginnen op het grootste sportpodium van de wereld. Folkertsma heeft altijd haar eigen weg bewandeld en doet dat nu opnieuw. Ze is nuchter, zoals ze dat altijd is geweest. ,,Maar meedoen aan de Olympische Spelen is wel bijzonder, hoor.”