Friese wielrensters kunnen zich niet in strijd om de NK-medailles mengen op de VAM-berg, Amy Pieters pakt het goud

Favoriet voor de titel waren ze niet, maar Anouska Koster (De Westereen), Aafke Soet (Heerenveen), Danique Braam (Feanwâlden) en Nicole Steigenga (Exmorra) hadden wel wat meer van de NK wielrennen op de weg verwacht dan ze zaterdag lieten zien. Geen van hen imponeerde op de VAM-berg bij Wijster.

Sfeerbeeld van het peloton, met links op de rug gezien onder nummer 38 Aafke Soet uit Heerenveen.

Sfeerbeeld van het peloton, met links op de rug gezien onder nummer 38 Aafke Soet uit Heerenveen. Foto: ANP

Bijna vier minuten nadat Amy Pieters zich met een knappe solo tot Nederlands kampioen op de weg heeft gekroond, komen Nicole Steigenga en Anouska Koster zij aan zij over de finish. De één als twintigste, de ander eindigt een plaatsje lager.

Tevreden over dat resultaat kunnen beide Friezinnen niet zijn. ,,Mar om’t twa ploechgenoatsjes fan my it poadium helle ha, is ús NK dochs slagge”, zegt Koster, doelend op het zilver van Nancy van Der Burg en het brons van Karlijn Swinkels.

Geen goede benen

Waar de renster uit De Westereen met de Jumbo-Visma-ploeg ‘s ochtends van start is gegaan om de koers te winnen, wil Steigenga ( Doltcini-Van Eyck) zich als eenling onderweg vooral laten zien in een kopgroep. Dat plan mislukt, ,,om’t ik pas letter goed yn de wedstriid kaam”. Om een mooie uitslag te rijden, heb je naast goede benen bovendien ook wat geluk nodig, zegt ze. ,,Ik hie hjoed beide net.”

Net als vorig jaar is de Drentse VAM-berg het toneel van de Nederlandse kampioenschappen op de weg. Toen kwam Koster in de finale samen met Anna van der Breggen en Annemiek van Vleuten voorop te zitten en reed ze naar het brons, ditmaal mist de kampioene van 2016 de slag. Via de communicatie in haar oortje hoort ze hoe Van Der Burg en Swinkels het moeten afleggen tegen de sterkere Pieters, nadat die ruim vijftig kilometer voor de finish zijn weggereden uit het peloton.

Hoewel ze met twee ploeggenotes vooraan gevangen zat in de teamtactiek, spreekt Koster na afloop van een geslaagde koers. ,,Benammen om’t it foar Nancy en Karlijn hiel moai is dat sy op it poadium einige binne. Yn it ferline ha ’k sels ek faak de kâns krigen, no wiene sy oan bar.”

Hoogtestage

Wat ook meespeelt: Koster voelde zelf al snel dat ze niet de benen had om een gooi naar de titel te doen. Na de Ronde van Luxemburg begin april reed ze geen wedstrijd meer, maar volgde een korte rustperiode. Om daarna voor het eerst op hoogtestage te gaan naar de Sierra Nevada.

De zware trainingsritten die Koster met haar ploeggenoten in het Spaanse hooggebergte maakte, moeten zich deze en volgende maand uitbetalen. ,,Mar om’t elk lichem oars op sa’n hichtestaazje reagearret, bliuwt it ôfwachtsjen wat ik der oan ha.” Sinds ze anderhalve week geleden thuis kwam, wisselden goede en mindere dagen elkaar af. ,,Dêrom is it ek net hiel nuver dat ik hjoed noch wat yntinsivens miste.”

Giro Rosa

Komende zaterdag moet dat anders zijn. Dan rijdt Koster in dienst van Marianne Vos La Course . ,,En dêrnei (2 juli, red.) begjint al frij gau de Giro Rosa.” In de Italiaanse etappekoers van tien dagen hoopt ze naast knechtenwerk voor ploeggenoten ook enkele dagen uit te zoeken om mee te zitten in een ontsnapping. ,,Der binne genôch mooglikheden.”

Goede kans dat Koster daar Danique Braam tegenkomt. De ‘Friese Flandrien’ uit Feanwâlden is door haar ploeg Lotto Soudal geselecteerd voor de Giro en hoopt zich in Italië op de overgangsetappes en massasprints te richten. Mits ze de komende twee weken voldoende progressie maakt.

Zwaar geblesseerd

Begin dit jaar raakte Braam bij een val op trainingskamp zwaar geblesseerd aan een elleboog. Het herstel kostte bijna anderhalve maand en eenmaal terug in koers merkte ze dat de trillingen in het wegdek zodanig veel pijn veroorzaakten, dat lekker fietsen nog steeds uitgesloten was.

Bij de NK in Emmen voert Braam al snel een achterhoedegevecht. Twee keer materiaalpech op een ongunstig moment zorgt ervoor dat ze veel energie kwijtraakt om haar karretje weer te kunnen aanhaken bij het peloton. En na negentig kilometer alles uit de kast te hebben gehaald, knijpt ze moegestreden in de remmen. ,,Het was op.”

Op zoek naar bevestiging

Het gemis aan wedstrijdkilometers en koershardheid doet zich ook vier maanden na het ongeluk nog voelen, weet Braam. ,,Elke wedstrijd hoop ik weer dat het beter gaat, je wilt gewoon bevestiging.” Dat die tot op heden steevast uitblijft, knaagt. ,,Mentaal is het soms best lastig.”

De Giro ziet Braam – die komende week eerst in de Lotto Belgium Tour start – dan ook met gemengde gevoelens tegemoet. ,,Maar aan de andere kant: veel slechter dan nu kan het niet gaan. Ik ben een renster die veel koersen nodig heeft om beter te worden en hopelijk gebeurt dat net op tijd.”

Aafke Soet zal soortgelijke gevoelens hebben. De Heerenveense rijdt de wedstrijd op de VAM-berg wél uit, maar wordt slechts 42e. Hoe anders is dat voor Steigenga, die er na een door pech gekenmerkt voorseizoen steeds beter in begint te komen. ,,It wachtsjen is allinnich noch op in útsjitter.” Wat haar betreft moet die er tijdens de Lotto Belgium Tour maar eens komen. ,,En oars yn de oare wedstriden nei de simmerfakânsje.”

Districtskampioenschappen

Voorafgaand aan de NK op de weg werd vrijdag door jeugdrenners om de noordelijke districtstitels gestreden. Wolvegaster Elmar Abma benutte die buitenkans door de wedstrijd voor junioren op zijn naam te schrijven. Bij de meisjes greep Leonie Bentveld uit Burgum zilver in diezelfde categorie.