Het onderhoud: Zonder ijs op de baan is het voor IJsclub Iendracht uit Hommerts tijd voor de klusjes

Zekerheid is er nooit, maar in Hommerts laten ze niets aan het toeval over. Als er vorst komt en er een kans bestaat dat er geschaatst kan worden, dan moet de ijsbaan open. De winterpret kan soms na een dag alweer over zijn, dus geen tijd te verliezen.

Voorzitter Piet de Boer van IJsclub Iendracht uit Hommerts kijkt uit over het terrein.

Voorzitter Piet de Boer van IJsclub Iendracht uit Hommerts kijkt uit over het terrein. Foto: Simon Bleeker

Voor IJsclub Iendracht uit Hommerts betekenen oplopende temperaturen in de lente en zomermaanden niet dat ze rustig achterover kunnen leunen in de stoel. Dit zijn de maanden voor onderhoud aan het terrein.

Op 10 februari konden ze weer open. Het had de nodige voeten in de aarde voor het negenkoppige bestuur van de ijsvereniging in het dorp, zo in een tijd van corona en de bijbehorende maatregelen. ,,Mar it wie mooglik en it wie tastien”, kijkt voorzitter Piet de Boer terug op de paar dagen dat de ijsbaan geopend was. ,,It wie ferskriklik min iis, mar de minsken wiene al lang bliid dat sy der wer út koenen.”

Schaatsplezier

Al bijna honderd jaar zorgt de ijsclub voor schaatsplezier voor de inwoners van Hommerts, Jutrijp en de omliggende dorpen en steden. Iendracht heeft zo’n 135 leden. Niet-leden betalen bij de entree een klein bedragje. ,,Minsken komme oeral wei”, aldus De Boer. ,,Wy ha mei trije hektare oan grûn ien fan de grutste iisbanen fan Fryslân. Minsken witte dat der by us genôch romte is, dat elkenien wolkom is en dat jo ek noch in lekkere kop sûkelademolke helje kinne. Net fan dat goedkeape guod, it moat wol yn te nimmen wêze. Goed romich en sûnder fel. Ferwaarme yn ‘e flesse.”

It is fan de klup en de leden sels. Yn 1965 is it gebou hjir kaam en it stiet no noch. It is in stikje nostalgy

Sinds de Tweede Wereldoorlog huisvest Iendracht zich op het later aangelegde Sportpark Oan it Far op een stuk land naast het huidige voetbalveld. ,,It minste stik lân fan it hiele doarp, mar it is fan de klup en de leden sels. Yn 1965 is it gebou hjir kaam en it stiet no noch. It is in stikje nostalgy. Minsken dy’t hjir foar de lêste kear wiene doe’t se tolve jier wiene en der op har sechtichste foar it earst wer komme sizze dat it hjir neat feroare is.”

Lees ook: Het onderhoud: Al bijna dertig jaar ’s zomers én in de winter zorg voor de 400 meter-baan in Wolvega

Maar om de nostalgie op het terrein te behoudden, moet er op de spullen worden gepast. Er is altijd wel iets te doen. ,,De stekken, it gers en it gebou. Yn it bestjoer sitte timmerlju, mar ek skilders. Wol sa maklik, fansels. De flier is in skoft lyn opknapt en no is it ‘bestjoers-keammerke’ oan bar. Fan it winter lei der snie binnen, dat moat fansels net.”

Baldadige jeugd

Binnen, voor de bar, staan langwerpige tafels en bankjes. Alles is van hout, alles lijkt nog in de originele staat te verkeren. Het oog valt op de balken die dwars over de ruimte liggen. Er zit prikkeldraad aan vastgemaakt. ,,Dan gean der gjin minsken oan hingjen. Lit ik it mar ‘baldadige jeugd’ neame. Jonges dy’t yndruk meitsje wolle op de famkes. Dêr hawwe myn freonen en ik ús eartiids ek wol oan besûndige”, vertelt De Boer met een lach.

Yn seis dagen folje wy ús iisbaan mei wetter út De Far. It sil sa’n 750 tûzen liter wêze

En zo is er altijd wel wat te doen op het terrein. Zich bekommeren om het land is niet nodig, behalve als de baan gereed wordt gemaakt. Dan springt loonbedrijf Sijbranda een handje bij, gratis en voor niks. Het gebouw staat al 56 jaar op zijn plek. Vrij centraal in het dorp en aan de rand van De Far, het water dat door de achtertuinen van de huizen in Hommerts en Jutrijp stroomt. ,,Yn seis dagen folje wy ús iisbaan mei wetter út De Far”, vertelt De Boer. ,,It sil sa’n 750 tûzen liter wêze. Wy liene dat wetter fan de Hegemer Mar, sizze wy dan.”

Lees ook: Het onderhoud: Aandacht voor de grasmat als basis voor sportieve ambities in Buitenpost

In januari wordt Iendracht honderd jaar oud. En als alles in de samenleving een beetje meezit, is dat reden voor een feestje. Niet in het clubgebouw, maar in het dorpshuis. ,,It soe moai wêze as der dan iis leit. It feest is slagge as elkenien genôch te drinken hat en de oare dei mei pineholle wekker wurdt.”

In Het onderhoud geeft het Friesch Dagblad stille krachten achter de verzorging van sportfaciliteiten een gezicht