Na 259 dagen zonder wedstrijd keert de voetbalzaterdag terug in Fryslân en die verliep zo

De jeugd mocht alweer een paar weken los, maar zaterdag mochten ook de seniorenvoetballers weer officieel wedstrijden spelen. Die kans lieten sommige verenigingen niet aan zich voorbij gaan. Het amateurvoetbal keerde definitief terug in Fryslân.

De Westereen. Zwaagwesteinde neemt het op tegen Kootstertille.

De Westereen. Zwaagwesteinde neemt het op tegen Kootstertille. Foto: Piet Jan Nauta

Lange tijd gold het weekeinde van zaterdag 10 en zondag 11 oktober als het laatste amateurvoetbalweekeinde in Fryslân. Vandaag, 259 dagen nadat er voor de laatste keer een fluitsignaal klonk, kruisten enkele Friese club de degens. Het was dit weekeinde weer toegestaan om sportwedstrijden te spelen en daarbij mocht gelijk publiek aanwezig zijn. Een aantal clubs maakte dankbaar gebruik van deze mogelijkheid en met het Friesch Dagblad proefden we de sfeer bij vijf wedstrijden.

Fluitsignaal

14.04 uur. Het is iets na twee uur in de middag als aan de Sportloane in De Westereen bekende geluiden klinken. Een fluitsignaal, gevolgd door oppeppend geschreeuw van zowel voetballers als mensen langs de lijn. Uit de open ramen van de kantine klinkt gezang van André Hazes. De geluidsinstallatie van de kantine op sportpark De Wieken wordt getest. Wie weet hoe handig dat nog kan zijn iets verderop in de middag.

Op het veld zien we bekende kleuren. Het rood met groen van vv Zwaagwesteinde tegen het wit met blauw van SC Kootstertille. Hoewel het al gezellig druk is langs het veld met toeschouwers, komen er steeds meer bij. Vooral op de fiets. Korte broek, de jas over het stuur en de zonnebril in het haar.

‘Moai dat it wer kin’

Op de hoek van de tribune, naast de overkapping, zit een man genaamd Klaas. Hij heeft er voor het gemak een stoel bij gepakt om op te zitten. Zwarte klompjes onder de voeten, een oude pet op het hoofd met daarop het logo van Opel. ,,Ik ha net te hege ferwachtingen, Pieter”, zegt hij tegen de man die voor hem aan het hek staat. ,,Mar moai dat it wer kin.”

Op het veld probeert Gerbrand Waaksma het eens van afstand, maar zijn schot wordt geblokt door een verdediger van Zwaagwesteinde. Aan de overkant raakt de thuisploeg de lat. Het geluid van de ketser, gevolgd door een gezamenlijk ‘oei’ dat afkomstig is vanaf de zijkant, verveelt nooit.

Drinkpauze

14.39 uur. Stilte op sportpark Douwekamp in Opeinde, waar het duel tussen vv ONT (Opeinde-Nijega-Tike) en ODV (Ontspanning Door Voetbal) uit Wijnjewoude op het programma staat. Beide ploegen staan voor de eigen dug-out op het kunstgras van ONT. Drinkpauze. Geen overbodige luxe op deze warme dag. De zon mag zich dan mondjesmaat laten zien, gezweet wordt er wel door het haast klamme weer. Afgesproken is dat de teams twee keer een half uur tegenover elkaar zullen staan. Als er dan nog puf is voor een derde halfuur en dus de volle negentig minuten, dan laten ze de kans niet onbenut.

Op het scorebord prijkt een 0-1 tussenstand. Enige navraag bij het bestuur van ONT leert ons dat Folkert Hoekstra de doelpuntenmaker is namens ODV. ,,Wie anders”, klinkt het lachend uit de mond van Sjouke Walinga. Hoekstra, voormalig lid van de zondagtak van ODV, keert na vijf seizoenen bij Oerterp nu terug bij de zaterdagtak van ODV. Achter zijn naam staan 302 officiële competitietreffers. Vandaag komt daar dus een goal in een oefenduel bij. Sommige dingen verleer je nooit.

Ook bij ONT wordt genoten van de dag. De picknicktafels voor de kantine worden bezet door jeugdleden en toeschouwers, die in de kantine een patatje en wat te drinken hebben gescoord. Bij ONT bestaat de hele eerste selectie uit spelers die jonger zijn dan 27 jaar. Zij hebben al een poosje onder normale omstandigheden kunnen trainen, in tegenstelling tot het wat oudere ODV. ,,Mar in echte wedstriid spielje is dochs oars”, aldus Walinga. Hij ziet dat Hielke Knippens vlak voor rust gelijk maakt voor zijn club en noteert dit in zijn boekje. Het wordt voor Walinga het eerste wedstrijdverslag sinds oktober.

Hamstringblessure

15.10 uur. Na acht maanden zonder een wedstrijd in de benen te hebben, liggen blessures wel snel op de loer. En warempel, als we sportpark It Doltsje in Drogeham opkomen zien we meteen het eerste ‘slachtoffer’ van deze dag. Voor de kantine loopt iemand te trekkebenen. De klassieke ‘hand naar het achterbeen’, wat in voetbaltaal maar één ding kan betekenen: de hamstring. De nummer 7 van Drogeham wordt ingepakt door de verzorger.

Achter op het tweede veld rolt de bal. Het duel tussen Drogeham tegen Dronrijp kent een 1-3 stand als net de 1-4 in de touwen wordt gejaagd. Een voorzichtige schreeuw van de nummer 8 van Dronrijp verraadt dat het nog altijd een lekker gevoel geeft om een doelpunt te maken. Ook al betreft het hier een oefenwedstrijd van de zondag derdeklasser tegen de zaterdag vijfdeklasser. Als het rustsignaal klinkt, beweegt de hele meute zich richting de kantine. Dronrijp-trainer Erik Katje geeft een van zijn spelers nog wat tips en een vader duwt zijn op een driewieler zittende dochtertje richting de kantine. ,,Wy helje in pûde sjips op. Meastentiids begjinne sy dan wol wat hurder te traapjen.”

Naderend onweer

15.33 uur. De wedstrijd tussen Rottevalle en Vitesse’63 (Koekange) mag dan net weer hervat zijn na de rust, voor de kantine is het gezellig druk. En waarom zouden ze ook verhuizen? Vanaf het grote terras kun je twee geneugten van het leven combineren. Je kunt iets bestellen in de kantine en tegelijkertijd zien hoe de voetballers het ervan afbrengen. ,,Hoe giet it mei dy? Skoft net sjoen”, klinkt het als een Rottevalster sportpark It Hagehiem opwandelt. Hij krijgt al snel een biertje in zijn handen gedrukt. ,,Mei net kleie”, zo luidt zijn antwoord.

Op het eigen kunstgras trekt Rottevalle ten aanval. In de voorste linie verzet aanvoerder en goalgetter Liekele Kamminga de nodige arbeid, zonder dat iemand van de Friezen de trekker overhaalt. Intussen dwaalt de blik van de aanwezigen ook steeds vaker de lucht in. Het wolkendek wordt steeds grijzer en het gerommel dat zojuist nog in de verte klonk, komt steeds dichterbij. Genieten van een Fries doelpunt zullen de mensen niet deze middag, het wordt 0-2 voor Vitesse’63.

Piekuur

16.15 uur. Ver weg van het onweer en de regen schijnt in Harlingen de zon. Op sportpark De Robbenplaat zijn Zeerobben en AVC in de slotfase van het duel beland. De thuisspelende eersteklasser leidt comfortabel met 7-2 tegen de vierdeklasser en het is wachten op het eindsignaal. Op het veld staat een verrassende naam. Drewes Janssen. De oud-speler van Harkemase Boys is op het laatste moment toegevoegd aan de Harlingse selectie, die op zaterdagochtend pas elf spelers op papier heeft. ,,Mar der soe en moast fuotballe wurde hjoed”, vertelt Zeerobben-voorzitter Johannes Woudstra. ,,De minsken hawwe dit nedich.”

Naast hem staat Flevo Boys-trainer Arjen Postma, die vorig jaar vertrok bij Zeerobben. Van hem is afscheid genomen in de rust. ,,Dat wie der oan no ta noch net fan kommen”, vertelt de inwoner van Sint Nicolaasga. ,,Dus koe dat hjoed moai efkes. Moai om wer wat by te praten mei minsken en ek om lju sa by inoar te sjen oan in bierke.”

De stemming is al opperbest op een warme Robbenplaat, als de mededeling volgt dat bier en frisdrank straks tot half zes voor een euro verkrijgbaar zijn in de kantine. Een onvervalst ‘piekuur’ om de mensen, die zo lang hebben gewacht om weer eens een voetbalwedstrijd te bezoeken, tegemoet te komen. Ondanks dat er geen doelpunt meer valt bij Zeerobben tegen AVC, klinkt er zo toch nog een beetje gejuich. Na het laatste fluitsignaal is het al snel gezellig en eindigt de eerste voetbalzaterdag in 259 dagen in Harlingen zoals hij twee uur eerder in De Westereen begon: met André Hazes uit de speaker.