Dit artikel is vandaag gratis

Nyck de Vries en de ongewisse reis naar de Formule 1

Nyck de Vries in de binnenstad van Sneek. ,,Iedereen bewandelt zo zijn eigen pad naar de Formule 1 en voor de een gaat het wat makkelijker dan de ander.” Foto: Henk jan Dijks

Over zes weken gaat het ‘circus’ genaamd Formule 1 weer van start. Een stoel in de koningsklasse van de autosport staat nog altijd torenhoog op de wensenlijst van Nyck de Vries (23), al weet hij uit ervaring dat de weg daar naartoe vol obstakels zit.

Hij was er voor zijn gevoel dichtbij. Nyck de Vries eindigde het vorige seizoen op een vierde plaats in het algemeen klassement van de Formule 2, rijdend voor het Italiaanse team Prema. Dit seizoen neemt hij de stoel in bij de Franse renstal ART, die voorheen werd bezet door kampioen George Russell. ,,Hij won de meeste races en was ook echt de terechte winnaar”, oordeelt De Vries, die het gehele podium de overstap naar de Formule 1 zag maken. ,,Als je het heel zwart wit bekijkt, had ik met tien punten meer wel het podium gehaald en dan dit seizoen ook in de Formule 1 mogen rijden. Maar voor de ‘wat als’-vraag, koop je niets. De lijn tussen winst en verlies is extreem dun.”

Het is rustig in het centrum van Sneek als Nyck de Vries een horecazaak aan de Marktstraat binnenloopt. De houtkachel brandt en de Fries ploft neer in een sofastoel. ,,Dit lijkt me wel een prima plekje”, klinkt het met een lach. De autocoureur uit Uitwellingerga, die over precies een week zijn 24e verjaardag viert, is opgewekt. Hij groet de bediening, bestelt een kop thee en steekt meteen van wal. De Vries zit heerlijk in zijn vel. ,,Zodra ik onderweg ben naar huis en ik ben de Afsluitdijk over, voel ik me meteen weer helemaal thuis.”

Hoezeer De Vries ook geniet van zijn leven als autocoureur (,,Ik leef mijn droom, dit heb ik altijd gewild”), toch voelt hij de effecten van een lang en druk seizoen. ,,Ik heb na de laatste race voor het eerst in mijn leven een gevoel van verzadiging gehad. Toen verlangde ik wel even naar thuis. Lekker terug naar mijn ouders, naar mijn vrienden, eventjes kijken in Sneek. Inmiddels ben ik er weer helemaal klaar voor. Ik ben bij het team geweest, de eerste reisjes zitter er op en de kriebels zijn terug. De batterij is weer opgeladen en eind maart is de eerste race. Ik heb er zin in.”

Zodra ik onderweg ben naar huis en ik ben de Afsluitdijk over, voel ik me meteen weer helemaal thuis

Er zijn voldoende redenen te benoemen om pessimistisch te zijn over het vorige seizoen van De Vries. De verwachtingen waren dat hij een goede kans zou maken op het kampioenschap en daarbij zou de Formule 1 heel dichtbij komen. Het liep allemaal anders. ,,Het verwachtingspatroon bij Prema was hoog, mede ook omdat ze de jaren ervoor gewend waren om te winnen. Binnen het team voelde je die mentaliteit heel erg. Er werd met niets anders genoegen genomen dan de winst, ook al werd er een nieuwe auto geïntroduceerd met grotere veranderingen dan in eerste instantie werd verwacht. Ik neem het mezelf kwalijk dat ik me daar in het begin van het seizoen iets te veel door heb laten beïnvloeden.”

De Vries schetst een voorbeeld van het eerste raceweekeinde in Bahrein, in de Formule 2 bestaande uit een kwalificatie op vrijdag, een normale race over 180 kilometer op zaterdag en op basis van de uitslag van deze wedstrijd een sprintrace over 120 kilometer op zondag. ,,We eindigden als zesde en vijfde. Toen dachten we dat de wereld verging. Maar als we in een van de weekeinden dat ik uitviel ook zo’n notering hadden neergezet, hadden we aan het einde van het seizoen gewoon het podium gehaald. Zo klein was het verschil. We zaten er wel bij.”

Revanche

George Russel vierde het kampioenschap met 287 punten, Lando Norris (219 punten) werd tweede, vlak voor nummer drie Alexander Albon (212 punten). Allemaal stapten ze vervolgens over naar de Formule 1. ,,Ik wil helemaal niet arrogant overkomen, maar Norris en Albon waren in mijn ogen echt niet beter dan ik”, zegt De Vries, die het seizoen met 202 punten besloot op plaats vier. ,,Norris won maar één race, Albon won er vier en ik won er drie. Maar dat is geweest. Dit jaar wil ik revanche nemen en voor het kampioenschap gaan met ART. Daarmee dwing ik mijn eigen kans af. De laatste zeven kampioenen zijn allemaal gepromoveerd naar de Formule 1. Garanties heb je nooit in het leven, maar als je al die statistieken naast elkaar legt mag je het wel voorzichtig aannemen. Het systeem zou niet in leven kunnen blijven als een kampioen niet promoveert.”

Daarmee lijkt de druk er behoorlijk op te liggen bij De Vries. ,,Dat zou je zeggen, maar gevoelsmatig sta ik er een stuk relaxter in dan vorig jaar. Ik heb de ervaring van vorig seizoen en weet wat ik nu wel en niet moet doen. Het zal weer een hevige strijd gaan worden met jongens die nieuw zijn dit jaar.”

Liefst 120 keer stapte De Vries in 2018 aan boord van een vliegtuig om van hot naar her te reizen. ,,Ik wist een jaar geleden nog niet hoe druk het zou gaan worden, maar het heeft zich snel ontwikkeld. Ik doe nog simulatorwerk voor McLaren en heb ook nog Formule E-verplichtingen voor Audi. Gedurende het seizoen kwam het World Endurance Championship (WEC) er nog bij. Dat seizoen is verdeeld over twee kalenderjaren, bestaat uit acht races en begon in mei 2018 op het circuit van Spa-Francorchamps. Jan Lammers reed de eerste twee races van het seizoen om zo in juni in Le Mans aan zijn 24e wedstrijd op dat circuit te komen. Een mooie mijlpaal voor hem. Daarna heb ik zijn rol overgenomen en sindsdien drie weken met het team doorgebracht. Op 15 maart is de volgende race in Sebring in de Verenigde Staten. Dit jaar heb ik dus hetzelfde drukke programma, maar ik ben jong en ga ervoor. Ik vind het alleen maar leuk.” Lachend: ,,En al die vluchten zijn goed voor mijn airmiles.”

Ik ken het klappen van de zweep en het is best bijzonder dat ik de laatste jaren heb weten te overleven en zelfs voor teams heb mogen rijden die de jaren ervoor kampioen werden

In een interview in het Friesch Dagblad in maart 2017 zei De Vries dat hij zijn eigen kansen moest creëren in de sport, om zo het hoogst haalbare te bereiken. ,,In zekere zin kun je zeggen dat dit een manier is om dit te doen. Twee jaar geleden kwam ik net uit een moeilijke fase en zat ik even zonder team. Ik ken het klappen van de zweep en het is best bijzonder dat ik de laatste jaren heb weten te overleven en zelfs voor teams heb mogen rijden die de jaren ervoor kampioen werden. Daar ben ik heel blij mee.”

Of het nu in de auto is of in het vliegtuig, De Vries leidt een snel leven. ,,Het zijn niet alleen de races en wedstrijdactiviteiten die het druk maken, het hele ‘circus’ is druk. Maar ik geniet er met volle teugen van. Hoe ik tot rust kom? Echt uitrusten doe ik eigenlijk thuis. Onderweg vind ik afleiding in het lezen van boeken. Films kijken doe ik niet echt. Ik lees vooral sportbiografieën en thrillers. Soms moet ik me er wel even echt toe zetten, maar als je eenmaal in een verhaal zit dan is dat lekker. Ik heb net die van Cristiano Ronaldo uit, maar die viel een beetje tegen.”

Mocht het ooit eens tot een biografie van Nyck de Vries komen, in welk hoofdstuk zou hij dan nu zijn aanbeland? ,,Poeh. Dat is lastig. Als het over mijn autosportcarrière zou gaan, denk ik ergens halverwege. Het boek is nog lang niet gesloten, hier ligt mijn toekomst. Ik hoop dat de mooiste hoofdstukken nog komen, maar ik heb ook al een hele hoop mooie verhalen beleefd.”

Frustrerend

Maar het mooiste hoofdstuk blijft vooralsnog een doel: de Formule 1. ,,Toen we allemaal nog jong waren en in de kart zaten, stelde je het je wel anders voor. Als er op dat moment iemand had gezegd dat het er acht jaar later zo voor zou staan als nu, dan was dat denk ik een stuk moeilijker te accepteren geweest dan inmiddels het geval is. Met zo’n 70 procent van de huidige F1-grid ben ik opgegroeid. Natuurlijk is het wel eens frustrerend om te zien dat zij er nu wel zijn en ik niet, maar iedereen bewandelt zo zijn eigen pad, voor de een gaat het wat makkelijker dan de ander. Een paar jaar geleden was mijn keuze voor McLaren het beste, maar toen de prestaties van het team afnamen verloor het sponsoren en moest er gekort worden op bepaalde budgetten. Dat heeft niet meegeholpen in mijn traject. Maar ik ben er wel trots op hoe ik de afgelopen jaren heb overleefd en dat ik er nog altijd bij ben. Dat het nog niet is gelukt, gaat absoluut niet ten koste van mijn geloof in mijn kansen in de Formule 1. Als je dat geloof niet hebt, kun je er beter mee stoppen.”

Nieuws

menu