Romantische ode aan teamsport voor eenlingen, die liefhebbers telkens weer naar het televisiescherm doet trekken | Recensie

Geen sport zo gevaarlijk als wielrennen wordt wel eens gezegd. Het is een bewering die de liefhebbers onder ons volmondig kunnen beamen. Waar voetbal, hockey en tennis op ‘veilige’ afgebakende velden worden gespeeld, raast het peloton tijdens wedstrijden over de openbare weg, die naast normale verkeershindernissen zoals vluchtheuvels en middenbermen ook vol onverwachte obstakels zit.

Geletruidrager Tadej Pogacar (r)  daalt een berg af tijdens de voorbije Tour de France.

Geletruidrager Tadej Pogacar (r) daalt een berg af tijdens de voorbije Tour de France. Foto: EPA

Dat ondervonden de renners de voorbije Tour de France maar weer eens, toen Tony Martin in de eerste etappe tegen een kartonnen bord van een iets te enthousiaste toeschouwer aan reed. Bijna twee weken later zorgde een plotselinge grindstrook voor een massale valpartij en alsof er nog niet genoeg leed geleden was gingen coureurs tussendoor ook op allerlei andere momenten onderuit.

Kijkend naar zulke crashes vraag je je als wielerfan regelmatig af wat ‘onze’ sport toch zo leuk maakt dat je telkens weer afstemt op de etappe van de volgende dag. Maar bijna net zo snel als die gedachte gekomen is, zitten we weer enthousiast voor de televisie, genietend van de sprint van Mark Cavendish of de versnelling bergop van Tadej Pogacar.

Onlosmakelijk verbonden

Zodoende wint de liefde voor de koers het telkens weer van de weerzin na opnieuw een valpartij. Maar misschien zijn beide gevoelens ook wel onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als een cocktail die blijft boeien en leidt tot stapels goede boeken. Over de romantische én tragische kanten van de sport.

Wielerhart is zo’n boek. Geschreven door de Deense schrijver en filmregisseur Daniel Dencik, gepubliceerd in 2017 en vier jaar na dato vertaald naar het Nederlands.

Dencik werd als tiener gegrepen door het wielervirus. In zijn 176 pagina’s tellende ode aan de sport beschrijft hij naar aanleiding van de Tour de France, de wereldkampioenschappen en de Ronde van Lombardije de onweerstaanbare aantrekkingskracht van fietsen. Zonder daarbij door te slaan in superlatieven.

Teamsport voor eenlingen

Dat liefde zich moeilijk onder woorden laat brengen, blijkt ook tijdens het lezen van Wielerhart. Toch is het boek de moeite van de aanschaf waard. De gesprekken die Dencik met onder anderen Michael Rasmussen, Matti Breschel en Christopher Juul-Jensen voert, gaan namelijk dieper dan de standaard-interviews in kranten of tijdschriften. Daarnaast beschrijft hij werkelijk alles wat hij ziet bij bezoekjes aan de koers.

Meest beklijvend blijkt evenwel het citaat dat op de achterflap staat vermeld: ,,De wielersport is zoiets ongebruikelijks als een teamsport voor eenlingen”, vindt Dencik. ,,Iedere wedstrijd eindigt met één winnaar en honderden verliezers. Dat is wezenlijk anders dan bij handbal of voetbal, waar je de ene week wint en de volgende week verliest, of - het moet niet gekker worden - gelijkspeelt. De wielersport is als een ongelukkige, onbeantwoorde liefde, wedstrijd na wedstrijd, seizoen na seizoen. Het is de club van de hopeloze romantici.”

Wielerhart. Daniel Dencik. Uitgeverij Oevers. 176 pagina’s. Prijs: 20,00 euro.