Williëne ter Beek levert contract bij sc Heerenveen in voor een leven met God: 'Hij staat voor mij op nummer één'

Net als veel andere jongens en meisjes droomde Williënne ter Beek van een mooie voetbalcarrière. Maar de 21-jarige aanvalster van sc Heerenveen besloot te stoppen en haar leven volledig te wijden aan God.

Williënne ter Beek wordt gefeliciteerd na haar laatste kunstje in het shirt van de vrouwen van sc Heerenveen in de uitwedstrijd tegen Excelsior/Barendrecht.

Williënne ter Beek wordt gefeliciteerd na haar laatste kunstje in het shirt van de vrouwen van sc Heerenveen in de uitwedstrijd tegen Excelsior/Barendrecht. Foto: Herman Dingler

In de laatste wedstrijd van de play-offs tegen Excelsior nam de aanvalster de openingstreffer voor sc Heerenveen voor haar rekening. Het vormde de opmaat voor een 2-3 zege, waardoor de ploeg van Roeland ten Berge het seizoen afsloot als de nummer 5 van de Nederlandse competitie. Daarin bracht Heerenveen de afgelopen jaren een flink aantal toppers in het vrouwenvoetbal voort. Maar voor Ter Beek hield het na dit seizoen op.

,,Ik had in april de mogelijkheid om mijn contract te verlengen en was van plan om te tekenen. Maar ik had gevraagd om op zaterdag vrij te kunnen zijn, op de sabbat, maar dat bleek niet mogelijk. Toen heb ik gezegd dat ik dan zou stoppen. Dat God voor mij op nummer één staat”, vertelt de aanvalster die deze week Fryslân na twee jaar verruilde voor de provincie Utrecht. Om zich te gaan richten op haar nieuwe leven, al weet ze nu nog niet hoe dat er precies uit gaat zien. ,,Een half jaar geleden had ik zelfs nog geen idee dat het deze kant zou uitgaan.”

Sportieve ambities

Sterker nog, ze droomde van een Europese topclub en hoopte als speelster van het Nederlands elftal onder 23 ook de stap naar het grote Oranje te maken. ,,Ik heb er alles voor gelaten, want ik wilde mijn voetbaldromen verwezenlijken”, zegt de aanvalster, die na IJsselmeervogels via CTO Amsterdam (talentteam) en Jong Ajax in 2019 bij Heerenveen terecht kwam. ,,Ik heb veel blessures gehad, maar me steeds terug geknokt. Allemaal met het doel voor ogen om naar een Europese topclub te kunnen en het Nederlands elftal te halen.”

Williënne ter Beek is christelijk opgevoed en ging ook naar de kerk. Maar het was haar vijf jaar jongere broer Jaron, die haar volgens eigen zeggen, de ogen opende. ,,Hij ging dingen van de wereld onderzoeken en pakte in oktober de Bijbel erbij. Ik was er al achter gekomen hoe de wereld in elkaar stak, maar kwam er door mijn broertje achter dat bijna alle stromingen in het christendom een valse leer verkondigen en dat het niet goed is zoals wij leven”, vertelt Ter Beek.

Zelf op zoek gegaan

,,Eerst was ik boos. Ik vroeg of hij gek geworden was en waar hij mee bezig was. Er zijn heel veel religies die de Bijbel volgen, maar er grotendeels hun eigen invulling aangeven. Toen ben ik het zelf gaan onderzoeken. Er is geen betere manier om het zelf onder ogen te zien”, benadrukt de oud-voetbalster. ,,Ik ben me steeds meer in de Bijbel gaan verdiepen en kreeg een steeds sterker besef dat God echt is. Ik ben achter de naam van God gekomen, dat is Yahuah. Ik ben de Bijbel écht gaan volgen, los van alle leugens.”

Iedere zaterdag houdt ze vrij om zich te wijden aan God en de Bijbel. En die levensvisie paste niet bij een bestaan als voetbalster. ,,Ik heb dan de volledige focus op God. Als ik zou doorgaan met voetballen, zou dat betekenen dat ik niet altijd de sabbat en de Bijbelse feesten kan houden. Ik heb daarom de beslissing genomen om te stoppen.” Een beslissing die voor haar een jaar geleden ondenkbaar zou zijn geweest.

Opnieuw geboren

,,In de Bijbel staat dat je opnieuw geboren moet worden om een nieuw mens te kunnen worden. Dat is gebeurd en dat is het beste wat me ooit is overkomen. Ik heb mij nog nooit zo vredig en goed gevoeld. God staat voor mij voorop; dat is mijn eerste passie. En ik wil iets voor andere mensen gaan doen”, zegt Ter Beek, die haar keuze wereldkundig maakte door middel van een filmpje op Instagram. ,,Bij de club zijn ze geschrokken, maar respecteren mijn keuze. De meiden vonden het knap dat ik het durfde.”