Van Ewijk beleeft een bijzonder debuutjaar

SC Cambuur had de hoop op een nieuwe rechtsback al bijna opgegeven, toen er op de slotdag van de geopende transfermarkt een telefoontje kwam vanuit Den Haag. Een paar uur later reed Milan van Ewijk tot ieders vreugde Leeuwarden binnen.

Milan van Ewijk debuteert vanavond voor SC Cambuur tegen MVV Maastricht.

Milan van Ewijk debuteert vanavond voor SC Cambuur tegen MVV Maastricht. Foto: Piet Jan Nauta

Had hem dit een maand geleden verteld en Milan van Ewijk (19) had je vreemd aangekeken. Onbetwiste basisspeler bij ADO Den Haag in de eredivisie, geliefd bij de doorgaans kritische aanhang op Midden Noord en bezig met een sterke ontwikkeling in zijn eerste jaar als professioneel voetballer. ,,Ik leefde op een roze wolk, ook al konden de prestaties van het team wel beter. Zo zie je maar weer hoe snel de situatie kan veranderen in de voetballerij.”

Hij kan erover meepraten. In zijn eerste seizoen als betaald voetballer, beleefde de jonge Amsterdammer het allemaal bij ADO Den Haag. Assistent-trainer Edwin de Graaf en speler Donny Gorter die tijdens de training met elkaar op de vuist gingen, hoofdtrainer Alfons Groenendijk die begin december opstapte, verschuivingen op bestuurlijk niveau, teleurstellende resultaten op het veld, degradatiezorgen en een strafexpeditie in de Johan Cruijff ArenA op bezoek bij Ajax in zijn geboortestad Amsterdam: 6-1. ,,Het was helemaal chaos als je er zo op terugkijkt. Ik maakte alles mee. Wat dat betreft is het hier in Leeuwarden wel wat rustiger.”

Ik hoop dat ze mij de stad nog inlaten, mocht het allemaal zo uitkomen

Een grote glimlach maakt duidelijk dat Van Ewijk content is met zijn tijdelijke overstap naar de koploper van de eerste divisie. Tot het einde van het seizoen kan hij toch zijn wedstrijden spelen. Met de komst van de nieuwe trainer Alan Pardew, was de rol van Van Ewijk in Den Haag uitgespeeld. ,,Hij wilde me aan het begin van de transferperiode niet verhuren”, bliktde verdediger terug. ,,Maar toen ik zes dagen geleden tegen Vitesse weer op de bank zou zitten, hebben we het nog eens geprobeerd. Nu mocht ik wel gaan.”

Dit tot woede van een groot deel van de ADO-aanhang, die op sociale media in niet mis te verstane woorden hun ongenoegen over deze beslissing uitten. ,,Ik heb het ook gelezen”, glimlacht Van Ewijk. ,,Dat doet wel wat met je. Ik voelde me gewaardeerd. Ik heb ook altijd alles gegeven tijdens de wedstrijden.”

Van Ewijk profiteerde naar eigen zeggen in het begin van het seizoen van een blessure van Dion Malone. ,,En geef mij geen kans, want dan grijp ik hem. Maar Pardew zei bij mij de pit te missen en de echte honderd procent inzet op de trainingen. Dat kwam wel binnen. Zoiets is gewoon niet leuk om te horen. Of hij gelijk had? Ik had misschien wel wat meer kunnen geven, maar uiteindelijk gaat het om zijn visie. Boos ben ik niet geweest, dat zit niet in mijn karakter. Maar teleurgesteld was ik wel. Logisch.”

Klein mannetje

Van Ewijk groeide op in de Molenwijk in Amsterdam-Noord, begon met voetballen bij OSV en via Zeeburgia kwam hij al vlot in de jeugdopleiding van Feyenoord terecht. Toch viel hij op vijftienjarige leeftijd weer af. ,,Terwijl de jongens om mij heen in de groei zaten, bleef ik een klein mannetje. Ik sneeuwde onder tussen alle anderen, voetbalde weinig en viel uiteindelijk af. Op dat moment had ik het gevoel dat het profvoetbal niet voor mij was weggelegd. Naar een andere profclub wilde ik niet, ik was toe aan wat anders.” Het werd Excelsior Maassluis, uitkomend in de tweede divisie. ,,Ik begon in de junioren en kwam snel in het eerste elftal. Niet als aanvaller, maar als back. Dat zie je wel vaker. De moderne backs zijn eigenlijk ‘mislukte’ buitenspelers.”

Na een sterk seizoen in de tweede divisie, stond ADO Den Haag op de stoep. Een halfjaar later heeft Van Ewijk twaalf eredivisieduels achter zijn naam, allemaal als basisspeler. ,,Zo is de voetballerij dus”, concludeert Van Ewijk. ,,Mijn vader heeft me dat ook altijd voorgehouden. Het ene moment ben je de ster, het andere moment sta je ernaast. Het kan razendsnel gaan. Mijn vader heeft het profvoetbal net niet gehaald en kan er wel over meepraten. Hij is echt mijn mentor, mijn beste vriend. Ik kan alles kwijt bij hem.”

Het spel van Cambuur is hem op het lijf geschreven, zo zegt hij zelf. Leeuwarden hunkert naar promotie, zo merkte Van Ewijk. Echter is er één doemscenario waar hij niet aan wil denken. ,,Dat we met Cambuur niet rechtstreeks promoveren en op ADO stuitten in de play-offs.” Eenzelfde scenario als waar Henk de Jong zich vorig seizoen in bevond, als trainer van De Graafschap tegen zijn toekomstige club SC Cambuur. Een lach volgt. ,,Ik zit er niet over in dat ADO degradeert. Daar zijn ze te goed voor. Maar stel je voor, zeg. Ik moet er niet aan denken dat we ze treffen. Als het gebeurt, dan geef ik alles wat ik in me heb. Om aan de trainer te laten zien dat ik het wel kan, dat ze mij niet hadden moeten laten gaan. Stel je voor dat we winnen dankzij een goal of een assist van mij. Dat zou wat zijn. Ook al betekent het degradatie voor ADO. Ik hoop dat ze mij de stad nog wel inlaten, mocht het allemaal zo uitkomen. ADO is een mooie club.”