Dit artikel is vandaag gratis

Met Marrit Steenbergen uit Oosterwolde op de tribune komen de Nederlandse estafettezwemsters op de 4x100 meter vrije slag niet verder de de vierde plek

Teleurstelling bij van links naar rechts Femke Heemskerk, Kira Toussaint, Ranomi Kromowidjojo en Kim Busch na de 4x100 meter estafette. Net als bij de Spelen in Rio de Janeiro eindigde het Nederlandse kwartet op de ondankbare vierde plaats. Foto: ANP

Weer vierde, net als bij de Spelen van Rio 2016. Toch voelde de vierde plaats in Tokio wat anders aan voor de Nederlandse estafettezwemsters op de 4x100 meter vrije slag. ,,We wisten dat we het podium zouden kunnen halen als we alle vier boven onszelf uit zouden stijgen”, zei Ranomi Kromowidjojo in het Tokyo Aquatics Centre. ,,We hebben het goed gedaan, maar net dat beetje extra wat nodig is om het podium te halen ontbrak.”

Het kwartet bestaande uit Kim Busch, Kromowidjojo, Kira Toussaint en Femke Heemskerk eindigde in 3.33,70 als vierde, achter het oppermachtige Australië, Canada en de Verenigde Staten. Weer geen medaille, net als vijf jaar geleden in Brazilië. Vooraf leek brons haalbaar, zeker nadat Oranje in de halve finales de tweede tijd had geklokt. Enkele toplanden hielden toen echter hun beste zwemmers aan de kant. Voor Marrit Steenbergen uit Oosterwolde was de vierde plaats een dubbele teleurstelling. De Friezin, die in de halve finale nog als derde zwemster startte, werd in de finale vervangen door Toussaint.

,,In Rio hadden we op z’n minst meer verwacht dat we een medaille zouden winnen”, zei Heemskerk, die er toen net als Kromowidjojo ook bij was. ,,We hadden het destijds voor de Spelen goed gedaan op de WK. We begonnen er nu na de halve finales toch ook wel in te geloven. Als alles klopt, dan had het erin gezeten. Ik zei vooraf tegen de meiden: zwem met je kop de eerste 50 meter en met je hart de tweede 50. Als iedereen dat doet, dan moet je tevreden zijn met dit resultaat.”

Heemskerk (33) en Kromowidjojo (30) veroverden in 2008 met de estafetteploeg olympisch goud in Peking, vier jaar later was er zilver in Londen. De twee overgebleven ‘golden girls’ van toen moesten in Tokio voor de tweede Spelen op rij genoegen nemen met de meest ondankbare plek.

,,Vierde, dat is een stomme plek”, aldus ‘Kromo’. ”Aan de andere kant: we stonden er wel weer. We hebben alles gegeven, maar het was niet genoeg. Ik wil in een finale altijd knallen en voor een medaille gaan. Ik ben dan wel de laatste die zegt: we zien wel hoe ver we komen. Maar je moet ook realistisch zijn. Australië had iets fout gedaan als ze hier niet hadden gewonnen. En we wisten dat er meer teams om de medailles konden strijden. Het is dan maar net hoe goed je met z’n vieren bent. In Rio was ik wel iets meer teleurgesteld door het resultaat.”

Nederland lag na de 100 meter van startzwemster Busch achteraan. Een inhaalrace volgde. ,,Hoe zeg ik het subtiel? Ik had er al heel erg rekening mee gehouden dat we na 100 meter niet vooraan zouden liggen”, zei Kromowidjojo, die Busch afloste in het water. Toussaint, die zaterdagavond enkele uren na de series telefonisch te horen had gekregen dat ze de finale mocht zwemmen in plaats van Marrit Steenbergen, gaf als zevende over aan slotzwemster Heemskerk. Zij kon een indrukwekkende opmars niet bekronen met een medaille.